Museo
– daję 6 łapek! Museo to film oparty na prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce w Meksyku. Celebracja historii, hołubienie przodków i ich osiągnięć jest niezwykle ważnym elementem kultury latynoskiej, dlatego otwarcie Muzeum Antropologii, gdzie znalazły się ważne eksponaty, było nie lada wydarzeniem. Choć po radości z unikatowych artefaktów przychodzi codzienność, świadomość posiadania przedmiotów z przeszłości jest niezwykle istotna. Dwójka Meksykanów […]

„Museo”, reż. Alonso Ruizpalacios [Berlinale 2018]


Becoming Astrid
– daję 7 łapek! Dawno nie widziałam filmu tak przyjemnego w odbiorze, choć Pernille Fischer Christensen porusza temat niezwykle delikatny i trudny. Przedstawiając fragment biografii znanej pisarki dla dzieci Astrid Lindgren, eksploruje fenomen jej twórczości przez pryzmat relacji z synem. Ale przede wszystkim skupia się na dojrzewaniu, miłości i macierzyństwie, do którego prowadzi kręta ścieżka. Becoming Astrid to uniwersalna opowieść […]

„Becoming Astrid”, reż. Pernille Fischer Christensen [Berlinale 2018]


Niepoczytalna
– daję 4 łapki! Unsane is insane. Tak można by podsumować film w reżyserii Stevena Soderbergha. Obraz w całości sfilmowany na iPhone o wiele bardziej może intrygować konstrukcją niż pretekstowym i niezwykle niedopracowanym scenariuszem, który miał głównie spełniać gatunkowe schematy. Niepoczytalna ma być straszydłem opartym na ciasnych kadrach i opresyjnej sytuacji, w jakiej znajduje się główna bohaterka. Przesadza jednak z […]

„Niepoczytalna”, reż. Steven Soderbergh [Berlinale 2018]



My Brother’s Name is Robert and He is an Idiot
-daję 7 łapek! My Brother’s Name is Robert and He is an Idiot to przypadek filmu, który nie jest łatwy w odbiorze, wystawia cierpliwość widza na ogromną próbę, ale potrafi wynagrodzić tych wytrwałych. Zatopiony w naturze, z długimi ujęciami i psychologiczno-filozoficznym zacięciem opowiada o dwójce bohaterów, którzy przekraczają wszelkie moralne granice. W film Philipa Groninga trzeba się zatopić, dać się nieść […]

„My Brother’s Name is Robert and He is an Idiot”, ...


– daję 6 łapek! Gus Van Sant lubi proste tematy, które potrafi ożywić z marazmu przeciętności. Nie próbuje na siłę robić bohaterów ze swoich filmowych postaci, ale z empatią patrzy na ich zmagania z codziennością (Promied Land czy Obywatel Milk). Tworzy małe wielkie kino przyciągające uwagę prostotą opowiadania i przejmującym zbliżeniem do bohatera. Daleko mu jednak do podniosłych deklaracji i […]

„Don’t Worry, He Won’t Get Far on Foot”, reż. Gus ...


7 Days in Entebbe
– daję 7 łapek! Jose Padilha podbił serca widowni fenomenalnie zrealizowanym serialem Narcos. Brudne pieniądze, przemyt narkotyków, walka na śmierć i życie o wpływy bossów i wyścig z czasem prowadzony przez policję wciągały i nie pozwalały odejść choć na chwilę od ekranu. W 7 Days in Entebbe reżyserowi udało się wyciągnąć esencję swojego stylu, wrzucić widzów w sam środek wydarzeń […]

„7 Days in Entebbe”, reż. Jose Padilha [Berlinale 2018]



– daję 7 łapek! Kamera z ręki, rozmazany obraz i niezwykle ciasne kadry. U – 22 July to dramatyczny obraz walki o przetrwanie w obliczu nieznanego zagrożenia. Historia opowiedziana w czasie rzeczywistym, kiedy przez 72 minuty młodzież na wyspie Utoya uciekała przed strzałami Andreasa Breivika. 

„U – 22 July”, reż. Erik Poppe [Berlinale 2018]


Eva/Berlinale
– daję 4 łapki! Eva to film zmarnowanego potencjału, wielu pomysłów, niedokończonych wątków i chłodnej Isabelle Huppert, która wpadła w pułapkę perwersyjnych i tajemniczych bohaterek. Benoint Jacquot błądzi wśród bohaterów, którzy nie wiedzą, dokąd zmierzają, a ich działania wymykają się logicznemu porządkowi. Wszelkie dobre rozwiązania zostają zabite w zarodku, a intrygujące otwarcie szybko blaknie w porównaniu do banalnej całości.

„Eva”, reż. Benoît Jacquot [Berlinale 2018]


– daję 6 łapek! Laura Bispuri lubi opowiadać swoje historie między słowami. Jeden gest czy spojrzenie może nabierać wiele znaczeń, a sensualna opowieść zanurzona w ciepłych barwach Italii otrzymuje wiele interpretacji. Choć sardyńskie słońce ogrzewa ciała bohaterów, reżyserka zanurza się w mrocznej rejony ludzkiej duszy. Emocjonalny trójkąt trzech kobiet odkrywa ich zagubienie i desperackie pragnienie miłości. Miłość bezwarunkowej, czystej i […]

„Daughter of Mine”, reż. Laura Bispuri [Berlinale 2018]



Damsel
– daję 6 łapek! Damsel to wariacja na temat gatunku, jakim jest western. To pomieszanie slapstickowej formuły, brutalnością Dzikiego Zachodu i zalążka kobiecej emancypacji. Bracia Zellner zbliżają się swoim filmem do Slow West i Bone Tomhawk, ale gubią się gdzieś po drodze w tym, co tak naprawdę chcą opowiedzieć. Dostajemy dwie nierówne połówki, w których pierwszej skrzypce grają błędny rycerz […]

„Damsel”, reż. Nathan Zellner, David Zellner [Berlinale 2018]


The Bookshop
– daję 5 łapek! The Bookshop to opowieść o miłości. Miłości do książek i do drugiego człowieka. Miłości romantycznej, o której czyta się w pięknych i długich powieściach. Taki też jest film Isabel Coixet – magiczny, uroczy i długi bez emocjonalnej werwy, która byłby w stanie wynieść zwyczajną opowieść ponad przeciętność. To film o marzeniach, które są na przegranej pozycji, kiedy […]

„The Bookshop”, reż. Isabel Coixet (2018) [Berlinale 2018]


Czarna pantera
– daję 7 łapek! Kino bohaterskie funkcjonuje według z góry narzuconego schematu – mamy bohatera i jego antagonistę, świat/naród/społeczeństwo staje w obliczu zagrożenia, a jego los zależy od ostatecznego pojedynku dobra za złem. Cały myk tworzenia intrygujących opowieści polega na dodawaniu smaczków, bawieniu się konwencją i żonglowaniu przywarami postaci. Marvel doskonale czuje się w odgrzewaniu i podgrzewaniu dobrze znanej historii, […]

„Czarna Pantera”, reż. Ryan Coogler (2018)



W kręgu miłości
Kiedy przed Walentynkami dookoła rozsiewana jest magia miłości, w kinach królują komedie romantyczne, a przede wszystkim kolejna odsłona losów pana Greya, warto sięgnąć po kino nieco bardziej ambitne. Kino, które opowiada nie tylko o magii miłości, pokazuje jej różne odcienie i daje nadzieję, że po burzy zawsze wyjdzie słońce. Oto alternatywne filmy na Walentynki, które rozmroziły moje serce, wywołały łzy […]

Alternatywne filmy na Walentynki



J.K. Rowling podbiła świat. Tak jak McDonald’s trafił w dziesiątkę swoją polityką prodziecięcą, by klient dorastał z restauracją i z sentymentu nigdy jej nie opuścił – tak Harry Potter ma fanów wśród dorosłych, którzy wychowywali się z młodym czarodziejem. A także wśród ich dzieci, dla których fikcyjny przyjaciel rodziców także jest atrakcyjny.

Filmowe podróże małe i duże: Harry Potter – Londyn



Przeciętny film, po który sięgnęłam dlatego, że byłam absolutnie zakochana w utworze „When a Man Loves a Woman” oraz ze względu na przyspieszone bicie serca, jakie wywoływało u mnie nazwisko Andy Garcia. Aktorowi, którego poznałam poprzez „Ojca chrzestnego” partneruje tu Meg Ryan w roli matki i żony, zmagającej się z alkoholizmem.

♪ „Kiedy mężczyzna kocha kobietę”, reż. Luis Mandoki (1994)


Zielona mila
Chyba każdy z nas ma w swoim życiu taki moment, że potrzebuje zobaczyć coś niezwykle dojmującego, przejmującego i skłaniającego do przemyśleń. Pojawiło się wiele takich filmów i tytuły można by wymieniać bez końca. Oto subiektywna lista najsmutniejszych filmów wszechczasów. 

Najsmutniejsze filmy wszechczasów


Plan B
Małgorzata Gorol do tej pory była znane w środowisku teatralnym. Role u cenionych reżyserów (Ewelina Marciniak, Paweł Miśkiewicz, Michał Zadara) przyniosły jej liczne nagrody. Choć pojawiała się na małym ekranie, duży musiał na nią nieco poczekać. To będzie jej rok – rola u Kingi Dębskiej w Plan B i oczekiwana Twarz Małgorzaty Szumowskiej. 

Małgorzata Gorol: „Aktorstwo nie jest jedynym sposobem na życie” [WYWIAD]



 – daję 7 łapek! Poprzedni pełen metraż belgijskiego reżysera to „Dzień, w którym Bóg odszedł” o rzezi w Rwandzie w 1994 roku. Po latach Philippe Van Leeuw ponownie podejmuje trudny temat sytuacji cywili podczas konfliktów zbrojnych. Subtelność pośród brutalności i realizm, o które dba – zatrważają, ale jednocześnie są największymi plusami produkcji.

„W czterech ścianach życia”, reż. Philippe Van Leeuw (2017)


Good Time
Robert Pattison po roli w serii Zmierzch nie jawił mi się jako aktor, na którego warto zwrócić uwagę. Jak każdy twórca, który wpada w schemat bożyszcza nastolatków, musiał wyjść z szufladki i pokazać, że potrafi zagrać więcej niż smutne i tęskne spojrzenie. Do jego talentu przekonałam się po obejrzeniu fenomenalnego Good Time. A jakie są najlepsze filmy Roberta Pattisona?

Najlepsze filmy Roberta Pattisona


Słowo „melodramat” nie wszystkim dobrze się kojarzy. Ale wyraz „Pamiętnik” w kontekście kinematografii ma już zupełnie inny wydźwięk. Obraz ckliwy i naiwny? A jednak utrzymuje się na topie od lat.

♪ „Pamiętnik”, reż. Nick Cassavetes (2004)



Miasto duchów
– daję 6 łapek! Rakka – miasto w Syrii. Niegdyś raj na Ziemi pełen życzliwych ludzi. Do czasu aż Arabska Wiosna dała miejsce ISIS na przejęcie władzy i stworzenie Państwa Islamskiego. Rzeczywistość nie lubi próżni, a w kryzysowej sytuacji zawsze znajdzie się ktoś, kto zawalczy o swoje kosztem zwykłych, pragnących spokojnego życia ludzi. Miasto duchów dokumentuje działalność dziennikarzy z ruchu […]

„Miasto duchów”, reż. Metthew Heineman (2017)


Plan B. / next-film
Kinga Preis mówi: „lubię ryzykować, a wydaje mi się, że mam szczęście do spotykania ludzi, którzy proponują mi rzeczy nieoczywiste.” W swojej filmografii ma lekkie komedie, jak i niezwykle trudne, dramatyczne role. W lutym do kin wejdzie Plan B w reżyserii Kingi Dębskiej, gdzie gra Natalię – kobietę, której, po wyjeździe córki na studia, świat staje na głowie.

Kinga Preis: „Plan b zawsze kojarzył mi się z wyjściem ...


Alerted Carbon
– daję 7 łapek! Długo musiałam czekać, aż Altered Carbon porwie mnie i wchłonie do swojego futurystycznego świata. Jednak warto było dać mu szansę i cierpliwie czekać na moment zauroczenia, szczególnie że serial stworzony przez Laetę Kalogridis nie jest tanią błyskotką. To filozoficzna podróż po ludzkich marzeniach o nieśmiertelności i bogactwie, skrywanych pragnieniach i skłonnościach do przemocy. Genialne połączenie Ghost […]

„Altered Carbon”, twórca: Laeta Kalogridis [NETFLIX]



 – daję 7 łapek! Włoska komedia opiera się na popularnym motywie zamiany ciał. Tylko będąc w skórze drugiej osoby jesteś w stanie zrozumieć jej bolączki i rozterki. Morały w zabawnej otoczce i z polskim akcentem.

„Żona czy mąż”, reż. Simone Godano (2017)


Filmy LGBT poruszają tematykę homoseksualną, biseksualną, a także problemy tożsamościowe związne z płcią. Od kilku lat przeżywają swój renesans i z powodzeniem odnoszą sukces w głównym nurcie. Twórcy pokazują piękno miłości, życia w zgodzie ze sobą oraz wartość akceptacji i tolerancji. Oto kilka najlepszych filmów LGBT według mnie.

Najlepsze filmy LGBT


Oscary 2018
Znamy już nominowanych do tegorocznych Oscarów! Który film ma szansę na największą ilość statuetek? Sprawdźcie listę kandydatów!

Oscary 2018: nominacje



Podatek od miłości
– daję 6 łapek (naciągane)! Na ekranie jest uroczo, miło i przyjemnie. Zgodnie ze znanym schematem, czyli bezpiecznie. Bartłomiej Ignaciuk wykonuje niezbędne minimum, aby bez wielkich zawirować dotrzeć do przewidywalnego happy endu. Podatek od miłości jest poprawny, momentami kąśliwy i nawet zabawny. Całość zyskuje czaru dzięki duetowi Aleksandra Domańska i Grzegorz Damięcki, którzy z zaangażowaniem, ale bez przerysowania poruszają się […]

„Podatek od miłości”, reż. Bartłomiej Ignaciuk (2018)


 – daję 6 łapek! Ona wspomina, że niegdyś lubiła ścigać światło. On właśnie nieodwracalnie je traci. Czy mają szansę razem zobaczyć blask?

„Blask”, reż. Naomi Kawase (2017)


Jeszcze nie koniec
– daję 8 łapek! Niech Was nie zmyli początek filmu Xaviera Legranda! To nie jest kolejny rodzinny dramat ani kino zaangażowane społecznie powielające utrwalone od lat wzorce. Jeszcze nie koniec staje się kinem spełnionym, dzięki dobremu rozłożeniu akcentów. Początkowa kłótnia byłych małżonków o opiekę nad dziećmi nie ustawia optyki patrzenia na przedstawiony świat, ale staje się cichym preludium do głośnego […]

„Jeszcze nie koniec”, reż. Xavier Legrand (2017)