– daję 7 łapek! Laika Entertainment to studio odpowiedzialne m.in. za „Gnijącą pannę młodą Tima Burtona”, „Pudłaki” czy „Karolinę i tajemnicze drzwi”. W podobnym klimacie utrzymuje się „Kubo i dwie struny”. Obraz stawia w centrum niepokój, tajemnicę i mrok, przez który przedzierają się piękno i miłość. Młody Kubo mieszka ze swoją mamą w niewielkiej wiosce. Każdego dnia występuje przed jej […]

„Kubo i dwie struny”, reż. Travis Knight (2016)


 – daję 8 łapek! Był taki czas, kiedy bałam się, że najlepsze obrazy Disneya zostały już dawno wyprodukowane. Pamiętam, że po wielu latach posuchy odnalazłam dawną – znaną za dzieciaka – magię w „Moim bracie niedźwiedziu”. Jako film dla dorosłych w wersji animowanej zachwycił mnie „Zwierzogród”, ale to „Vaiana: Skarb oceanu” przypomniał mi dzieciństwo i Disnejowskie produkcje sprzed dekad. Nastoletnia […]

„Vaiana: Skarb oceanu”, reż. Ron Clements, John Musker (2016)


 – daję 7 łapek! Niektóre filmy są z góry zaprogramowane na bycie wyciskaczem łez. Niestety często pod wzruszającą fasadą kryje się niedopracowanie szczegółów. „Lion. Droga do domu” stanowi przeniesioną na ekrany kin prawdziwą historię. Pamiętam, że kilka lat temu odnalazłam wzmianki o niej w mediach i bardzo byłam spragniona większej ilości informacji na ten temat.

„Lion. Droga do domu”, reż. Garth Davis (2016)



 – daję 7 łapek! Film cechuje szereg elementów, które mogą powodować, że nie stanowi pierwszego wyboru przy poszukiwaniach tytułu na najbliższy seans. Czarno-biały dramat niemieckiej produkcji o Fukushimie. Czy może być bardziej smutno? A jednak jest pięknie. Życie Marie wywraca się do góry nogami w dniu, w którym ma wziąć ślub. Do ceremonii nie dochodzi, a dziewczyna ma myśli samobójcze. […]

„Fukushima, moja miłość”, reż. Doris Dörrie (2016)


– daję 3 łapki! Kolejna słabiutka komedia romantyczna. Jednak nie na tyle męcząca, żebym z całych sił odradzała zapoznanie się z nią. Film momentami bawi, bo naprawdę jest zabawny; częściej bawi, bo jest tak żenujący, że aż bawi – i tylko czasami jest tak tragicznie, że chciałoby się uciekać z kina. Wiem, że 3 łapki nie wyglądają zachęcająco, ale stoję […]

„Porady na zdrady”, reż. Ryszard Zatorski (2016)


 – daję 6 łapek! Co to było! Wybuchowa mieszanka horroru, thrillera, romansu, obyczajówki, dramatu historycznego, filmu kostiumowego i komedii. Handlowiec roku pije wodę i umiera. Spokojnie, to zwykły zawał. Zabawa dopiero się zacznie…

„Lekarstwo na życie”, reż. Gore Verbinski (2016)




dzienniki motocyklowe
Każdy z nas potrzebuje elementów rozrywki, aby uciec od szarej rzeczywistości. Dla niektórych radością jest przeczytanie książki, zakupy, uprawianie sportów, poezja, podróżowanie czy zatopienie się w kinie. Wszystkim jednak wspólna jest potrzeba życia pełnego pasji, intrygi i ekscytacji. Coraz więcej osób wybiera podróżowanie na spędzanie wolnego czasu. Niezależnie od tego, czy są to luksusowe wakacje czy samodzielna wyprawa z plecakiem, […]

Filmy, które sprawią, że zechcesz podróżować | Top 9


Logan
– daję 7 łapek! Logan jest ciekawym komentarzem rzeczywistości. Eksploruje jej popkulturowe aspekty, wykorzystując do maksimum odwieczne konflikty dobra ze złem, fascynacje przemocą. Dekonstruuje mit dziecka jako istoty bezbronnej i niewinnej. James Mangold bawi się tropami, prowadzi intelektualną rozgrywkę, którą dość mocno zatapia w krwawej jatce. Od samego początku ustala temperaturę opowieści, kiedy z ekrany padają liczne wulgaryzmy, a trup […]

“Logan”, reż. James Mangold (2017) | Berlinale 2017



 – daję 7 łapek Martin Scorsese powraca na duży ekran! Z obrazem niewątpliwie wyjątkowym. Takim, obok którego nie można przejść obojętnie. Jest problematyczny dla widza i dla recenzenta. Trudno o nim opowiedzieć osobie, która nie miała jeszcze z nim do czynienia. Nic dziwnego – w obliczu faktu, że trudno o nim porozmawiać nawet z samym sobą. A faktycznie jest „Milczenie” […]

„Milczenie”, reż. Martin Scorsese (2016)


Call Me by your name
– daję 8 łapek! Lato miłości rozgościło się we Włoszech. Luca Guadagnino przedstawia niezwykle piękną i sensualną opowieść o dorastaniu, pierwszej młodzieńczej inicjacji, odkrywaniu swojej tożsamości i wizualnej wzniosłości. Call me by your name jest wyciszone, dumne i artystycznie dopieszczone, dzięki czemu forma nie stanowi przerostu nad treścią, a film staje się pewną magiczną podróżą do historii z przeszłości, która […]

“Call Me By Your Name”, reż. Luca Guadagnino (2017) | ...


– daję 6 łapek! Film otwiera scena zabawy. Niewyszukany bar i muzyka na żywo, która zachwyca optymizmem i nutką tęsknoty za lepszym światem. Przejmujący głos Felicie dociera do trzewi. Kamera z uwagą przygląda się jej twarzy – skupiona, pełna niewyrażonych emocji. Odważna, zdecydowana i chwytająca życie za rogi.

“Félicité”, reż. Alain Gomis (2017) | Berlinale 2017



Emma Stone 2
Pierwsze kroki w Hollywood piegowatej dziewczyny nie wróżyły wielkiej kariery. Emma Stone pojawiła się w niewyszukanych komediach Supersamiec, Króliczek czy Zombieland, ale zawsze udawało jej się tworzyć pełnowymiarowe postaci. Za rolę Olive w komedii dla młodzieży Łatwa dziewczyna otrzymała nominację do Złotego Globu. Wszyscy przekonali się, że na scenę wkracza prawdziwy talent, pełen charyzmy i niespożytej energii.

Emma Stone – największe oczy Hollywood


The Party
– daję 8 łapek! Niezwykle smakowity filmowy koktajl pełen kąśliwych uwag, słownej żonglerki i aktorskiej chemii. Sally Potter perfekcyjnie wykorzystała możliwości małej przestrzeni mieszkania by zbudować sytuację pełną napięcia i intensywnych uczuć. Polityczne przekonania, międzyludzkie animozje, skrajne postawy i dynamiczne zmiany przedstawione w dość krótkim filmie (70 minut) zachwycają precyzją i przemyślanym konceptem. The Party to prawdziwy, teatralny, rarytas.

“The Party”, reż. Sally Potter (2017) | Berlinale 2017


Una mujer fantastica
– daję 7 łapek! Starszy mężczyzna wychodzi z sauny. Idzie do baru, gdzie na scenie śpiewa urocza, młoda kobieta. Jedzą razem kolację z okazji jej urodziny i wracają do domu. Upojna noc, wyznania miłości i nagła zmiana tonacji. Coś, co mogło się wydawać początkiem opowieści o uczuciu i byciu razem pomimo różnicy wieku, zamienia się w samodzielną krucjatę Mariny (Daniela […]

“Una mujer fantastica”, reż. Sebastian Lelio | Berlinale 2017



 – daję 5 łapek! Bez zbędnych wstępów, wprowadzania w świat przedstawiony, próby zarysowania sytuacji, osadzenia fabuły w jakimkolwiek kontekście. Na ekranie od razu – od pierwszej minuty – się dzieje. Batman odzywa się już na etapie czołówki, kiedy zostają prezentowane loga twórców. Chyba w sposób zabawny, bo zgromadzone w sali Cinema City dzieciaki raz po raz szczerze się zaśmiewały.

„LEGO Batman: Film”, reż. Chris McKay (2017)


Pokot
– daję 4 łapki! Pokot to film niedoskonały w opowiadanej historii. Zatopiony w onirycznym świecie górskiej natury. Otoczony lasami i dziką zwierzyną niesie w sobie potencjał na pewną odrębność ludzi i wydarzeń od hermetycznej i dobrze znanej rzeczywistości. Agnieszka Holland otrzymała fantastyczny materiał wyjściowy w postaci książki Olgi Tokarczuk („Prowadź pług swój przez kości umarłych”), ale zrobiła kino letnie, bez […]

“Pokot”, reż. Agnieszka Holland (2017) | Berlinale 2017


 – daję 6 łapek! Czy każdy film inspirujący się prawdziwymi zdarzeniami stanowi element sztuki faktu? Możemy pokładać wiarę w hollywoodzkich produkcjach, bohaterami których uczyniono istniejące w rzeczywistości postacie? Czy twórcy celowo manipulują widzami, w ostatniej chwili wpływając na odbiór seansu poprzez umieszczenie pośród napisów końcowych fragmentów dokumentalnych? Film Berga powinien być przejmujący ze względu na historię, jednak w zastanej formie […]

„Żywioł. Deepwater Horizon”, reż. Peter Berg (2016)



The Dinner
– daję 5 łapek! The Dinner mógł być filmem, który, z napięcia pomiędzy czwórka bohaterów przy jednym stole, nie daje chwili wytchnienia. Niestety rozbicie opowieści na różne przestrzenie i płaszczyzny czasowe skutecznie zmniejsza emocjonalne zaangażowanie i intensywności sytuacji. Oren Moverman wędruje po niuansach amerykańskiej historii, tworzy wyszukane metafory, ale zapomina o tym, że w prostocie tkwi największa siła.

“The Dinner”, reż. Oren Moverman (2017) | Berlinale 2017


T2: Trainspotting
– daję 6 łapek! Mark (Ewan McGregor), Spud (Ewen Bremner) i „Sick Boy” (Jonny Lee Miller) powrócili po dwudziestu latach. Z mniejszym bądź większym powodzeniem radzą sobie z narkotykowym uzależnieniem, ale wciąż są tak samo zagubieni w życiu. Po ucieczce Rentona ich życie uległo zmianie, a jego przybycie do Edynburga nie jest szczytem marzeń. Odżywają wzajemne pretensje, na horyzoncie pojawiają […]

“T2: Trainspotting”, reż. Danny Boyle (2017) | Berlinale 2017


Django
– daję 5 łapek! Debiut reżyserski. Otwarcie festiwalu. Niesamowita osobowość bohatera. Piękna muzyka. II wojna światowa w tle. To mogło być emocjonujące przeżycie, pełne zwrotów akcji i niesamowitych wydarzeń w jakie owocowało życie Django Reinhardta. Niestety powstał film nierówny, w którym obraz nie dorównuje dźwiękom. To kolorowa wydmuszka o tym, jak muzyka może ocalać życia w trudnych czasach.

“Django”, reż. Etienne Comar (2017) | Berlinale 2017



 – daję 4 łapki! Jest dużo lepiej niż ostatnio! Albo przez te dwa lata zdążyłam obejrzeć tak dużo miernych filmów, że mój poziom tolerancji wzrósł. Obraz jest słaby, ale za dobre zdjęcia otrzymuje ode mnie łapkę extra. Na palcach jednej ręki mogę wyliczyć recenzje, w których zniechęcałam do wizyty w kinie. Wychodzę z założenia, że niemalże każdą produkcję warto kiedyś […]

„Ciemniejsza strona Greya”, reż. James Foley (2017)


Autor recenzji: 14-letni Bartek Ławniczak  – daję 9 łapek! „Zwierzogród” to ta animacja, która osiągnęła sukces, jakiego nie osiągnęły inne animacje. Pomimo tego, że zwiastuny nie zapowiadały niczego szczególnego (a wręcz przeciwnie – utwierdzały mnie w przekonaniu, że film okaże się niewypałem), po pójściu do kina zostałem mile zaskoczony. Główna bohaterka Judy Hopps to z pozoru mały i słodki króliczek, […]

„Zwierzogród”, reż. Byron Howard, Rich Moore (2016)


Lobster
– daję 8 łapek! Futurystyczna wizja, która zakłada transformacje z człowieka w zwierzę? Hotel dla singli będący ostatnią deską ratunku w poszukiwaniu prawdziwej miłości? Yorgos Lanthimos ponownie prezentuje abstrakcyjną rzeczywistość, korzysta z indywidualnego i charakterystycznego języka filmowego, aby opowiedzieć o samotności i nieskończonej możliwości kreowania otaczającego nas świata.

„Lobster”, reż. Yorgos Lanthimos (2015)



Orły 2017
Właśnie ogłoszono nominacje do Polskich Nagród Filmowych Orły 2017. Oto nominowani artyści i filmy. Wręczenie nagród odbędzie się 6 marca 2017.

Orły 2017 – nominacje


Isabelle Huppert
Isabelle Huppert to specjalistka od ról niejednoznacznych, kontrowersyjnych i psychologicznie skomplikowanych. Od czasów swojego debiutu w 1971 roku zagrała w ponad stu filmach. Jest jedną z aktorek najczęściej nominowanych do Nagrody Filmowej Cezar, choć otrzymała ją tylko raz – za rolę w filmie Ceremonia Claude’a Chabrola. Pomimo tego że wielokrotnie grała w zagranicznych produkcjach, dopiero przełom 2016/17 przyniósł jej uwagę […]

Isabelle Huppert – specjalistka od ról emocjonalnie trudnych


 – daję 7 łapek! Szwedzki dramat – to jest to! Czasami wydaje mi się, że tylko skandynawskie filmy potrafią być tak wyciszone i statyczne w swoim bogactwie treściowym. Chłód w barwach i montażu, a jednak ciepło podkrada się podczas seansu do serca. Ani to płytkie, ani przerysowane. Do tego rodzaju filmów należy „Mężczyzna imieniem Ove”. Ove jest zgorzkniałym panem w […]

„Mężczyzna imieniem Ove”, reż. Hannes Holm (2015)



 – daję 6 łapek! Prezydent John Fitzgerald Kennedy zginął w zamachu 22 listopada 1963 roku. Tydzień później jego żona Jacqueline Lee Bouvier Kennedy udzieliła magazynowi Life wywiadu, który – co pada w filmie Larraína – miał być jej wersją wydarzeń. „Jackie” jest mozaiką stworzoną z kilku krótkometrażowych etiud, których fragmenty przeplatają się ze sobą. Być może niektórzy odnajdują w tym […]

„Jackie”, reż. Pablo Larraín (2016)


 – daję 7 łapek! Michael Keaton w formie, humor i smaczki z branży. McDonald’s syntezą kościoła i ratusza. A wizyta w którejś z restauracji osławionej sieci już nigdy nie będzie taka sama! Ray Kroc (Michael Keaton) od lat próbuje trafić na swój interes życia. Wśród znajomych słynie już z wariackich pomysłów, spośród których wszystkie okazują się niewypałem. Poznajemy go, kiedy […]

„McImperium”, reż. John Lee Hancock (2016)


la la land festiwalowy top
  Film, który pełnymi garściami czerpie z tradycji i historii musicalu. Chazelle odwołuje się nie tylko do kina amerykańskiego, ale zagląda również do Europy. Zbiera inspiracje i tworzy z nich spójny obraz o marzycielach, którym przyjdzie dokonywać trudnych wyborów. La La Land podbił serca widowni głównie za sprawą niebanalnej historii, fantastycznych bohaterów, z którymi można się utożsamić oraz energetycznej ścieżce dźwiękowej. Kto […]

♪ “La La Land”, reż. Damien Chazelle