Małgorzata Czop


Polskie kino jest pruderyjne. Stara się pozostawać w bezpiecznej strefie nagości, a już na pewno nie często pozwala sobie na wejście w emocjonalne przestrzenie zakazane – zepchnięte na margines czy to przez społeczne normy, czy wstydliwą naturę polskiego obywatela. Dlatego rzadko portretuje homoseksualnych bohaterów. Lesbijska miłość pojawia się gdzieś w tle. Nie stanowi głównej osi filmowych opowieści. Jednak w ostatnich […]

Zakazane stany miłości. Obraz lesbijek w kinie polskim


Jak pies z kotem
– daję 6 łapek! Kameralnie i subtelnie. Z dużą wrażliwością na drugiego człowieka i rodzinne relacje. Jak pies z kotem to kino niezwykle osobiste, podszyte głęboką emocją, które w ciszy i spokoju skupia się na braterskiej relacji. Janusz Kondratiuk opowiada o sobie. O trudnej potrzebie bliskości z drugim człowiekiem, nawet jeśli przez lata było się dla siebie obcym.

„Jak pies z kotem”, reż. Janusz Kondratiuk (2018)


The Death and Life of John F. Donovan
– daję 4 łapki! Xavier Dolan potrafi zaskakiwać. Nie lubi banalnych rozwiązań i przyzwyczaił nas do tego, że pełnymi garściami czerpie z popkultury, w przewrotny sposób wykorzystując znane motywy. W jego filmach od samego początku obecne są dwa wątki: relacje syna i matki oraz homoseksualizm. Nie inaczej jest w The Death and Life of John F. Donovan, choć kanadyjski reżyser […]

„The Death and Life of John F. Donovan”, reż. Xavier ...



– daję 9 łapek! Włoski macho z problemami z rasizmem zostaje zatrudniony jako kierowca przez czarnoskórego muzyka. Razem wyruszają w trasę koncertową z Nowego Jorku na południe Stanów. Kino drogi staje się wędrówką do piekielnej krainy lat 60-tych z wciąż obecną segregacją rasową i uprzedzeniami. Podróżą w głąb siebie i poszukiwaniem tożsamościowej przynależności. Green Book w fenomenalny sposób ogrywa dobrze znane […]

„Green Book”, reż. Peter Farrelly | TIFF 2018


– daję 7 łapek! The Public opowiadające o pokojowym proteście bezdomnych w miejskiej bibliotece w Cincinnati z powodzeniem mogło stać się egzaltowaną agitką do społecznej wrażliwości. Na szczęście Emilio Estevez ma nie tylko wrażliwe oko wyczulone na szczegóły, ale poczucie humoru sprawdzające się w beznadziejnej sytuacji. Cincinnati nie jest jedynym amerykańskim miastem, które zmaga się z problemem bezdomności. Przytułki są przepełnione […]

„The Public”, reż. Emilio Estevez | TIFF 2018


Gloria Bell
– daję 7 łapek! Gloria Bell to przeniesienie na amerykański grunt chilijskiej opowieści o wyrywającej się schematom rozwiedzionej matce dwójki dzieci – Glorii. Sebastian Lelio niewiele zmienia w swojej filmowej historii, dzięki czemu – jeszcze dobitniej – uwypukla jej uniwersalny aspekt. To film o niezależności, dojrzałości i kobiecości, która nie pozwala wepchnąć się w patriarchalne oczekiwania. Sebastian Lelio uwielbia swoje kobiece […]

„Gloria Bell”, reż. Sebastian Lelio | TIFF 2018



The Sisters Brothers
– daję 7 łapek! Bracia Sisters otrzymują zadanie. Niełatwe i wymagające sporej determinacji. Muszą odnaleźć chemika, który opracował specyficzną formułę ułatwiającą poszukiwanie złota. Wydobycie jego sekretu staje się nadrzędnym celem, za którym bracia podążają. Pech chce, że los nie ułatwia im zadania, a kłody rzucane pod nogi będą pretekstem do zdefiniowania ich braterstwa. Jacques Audiard z dużą dozą ciepła i […]

„The Sisters Brothers”, reż. Jacques Audiard | TIFF 2018


Mid90s
– daję 7 łapek! Studio A24 ponownie nie zawodzi! Debiut reżyserski Jonah Hilla ma niepowtarzalny klimat i młodzieńczą energię. Przewrotna opowieść o chłopaku dorastającym w połowie lat 90. w Ameryce pokazuje buzujące hormony, brak męskich wzorców i buntownicze zagubienie. Mid90s to dokumentalna dokładność i intensywne aktorstwo, w którym trudno oderwać wzrok od podskórnych emocji. Stevie (Sunny Sulijic) nie ma łatwego dzieciństwa. Jest […]

„Mid90s”, reż. Jonah Hill | TIFF 2018


Roma
– daję 8 łapek! Alfonso Cuaron powraca do korzeni. Po przygodzie z wielkim hollywoodzkim kinem pełnym gwiazd przenosi się do Meksyku, by opowiedzieć kameralną historię pokrewieństwa kobiecych dusz. Nigdzie się nie spieszy, nie sili się na efektowne rozwiązania, a całość zawierza sile wspólnotowego celebrowania rzeczywistości. Roma to pochwała kobiecości w czystej formie bez upiększeń i podniosłych haseł. Cuaron tworzy jeden z […]

„Roma”, reż. Alfonso Cuaro | TIFF 2018



Pierwszy człowiek
– daję 6 łapek! Pierwszy człowiek na Księżycu. Mały krok dla człowieka, duży dla ludzkości. Zwycięstwo w kosmicznym wyścigu. Wszystkie te stwierdzenia prowadzą do niebywałych emocji. Zostały przekroczone pewne granice, osiągnięto sukces i wykonano założony plan. Mimo wielkiej ekscytacji, Damien Chazelle tworzy kino skromnych emocji. Pierwszy człowiek to nie jest efektowna opowieść o podboju kosmosu, a skromny dramat o kosztach, […]

„Pierwszy człowiek”, reż. Damien Chazelle | TIFF 2018


Vita i Virginia
– daję 6 łapek! Spotkanie Vity Sackville-West i Virginii Woolf z powodzeniem może uchodzić za jeden z bardziej intrygujących romansów XXI w. Doświadczone i doceniane pisarki o różnych charakterach z niegasnącej fascynacji stworzyły piękną przyjaźń i wielkie dzieła literackie. Chanya Button opowiada o ich pierwszym spotkaniu, rozwoju znajomości i jej wpływie na twórczość Virginii Woolf.

„Vita i Virginia”, reż. Chanya Button | TIFF 2018


– daję 7 łapek! Małe, kameralne historie potrafią mieć niesamowitą siłę rażenia. Proste opowieści o rodzinnych zawirowaniach wciągają, opierając się na prawdziwych emocjach, niedopowiedzeniach i walce o zachowanie statusu quo. Peter Hedges przedstawia historię złamanego życia i zastanawia się, czy wszystkie błędy można naprawić. Ben is back staje się buzującym spotkaniem z rodziną, w której zaufanie to towar deficytowy.

„Ben is Back”, reż. Peter Hedges | TIFF 2018



Vox Lux
– daję 5 łapek! Brady Cobert lubi stroić się w ornamenty, opowiadać nośne historie w wyszukanym anturażu. W Vox Lux podobnie jak w Dzieciństwie wodza wieszczy koniec pewnej ery, pokazuje schyłek kultury, obnaża absurd popkultury, ale jest zbyt zachłanny w szaleństwie pomysłów. Efektowna opowieść o terroryzmie, walce z demonami i szalonym życiu gwiazdy pop zapada się w nadmiarze stawianych tez. Forma staje […]

„Vox Lux”, reż. Brady Cobert (2018) | TIFF 2018


– daję 6 łapek! Potok słów wylewa się z ekranu. Francuzi rozpływają się w intelektualnych dysputach na wielorakie tematy. Roztrząsając filozoficzne hasła, wznoszą się na wyżyny poważnych rozmów na temat wyższości przeszłości nad teraźniejszością bądź na odwrót. Konstruują dyskusje bogate w argumenty, rozpływając się w bogactwie słownego dyskursu. Olivier Assayas wchodzi w świat paryskiej elity, by opowiedzieć o przedziwnym czworokącie i […]

„Non-fiction”, reż. Olivier Assayas (2018) | TIFF 2018


Wildlife
– daję 6 łapek! Reżyserski debiut Paula Dano nosi przewrotny tytuł Wildlife. Tymczasem w życiu jego. Bohaterów nie ma nic szalonego i dzikiego. Dopada ich proza życia, marazm codzienności i stłumione ambicje, które eksplodują, doprowadzając do małżeńskiego kryzysu. Dano przygląda się rozpadowi związku oczami dorastającego chłopca. Sfrustrowany ojciec i pełna pretensji matka przynoszą raczej serię rozczarowań niż bezpieczne i szczęśliwe […]

„Wildlife”, reż. Paul Dano (2018) | TIFF 2018



Czarne Bractwo. BlacKkKlasman
– daję 8 łapek! Spike Lee potrafi opowiadać o sprawach niewygodnych. Jest czuły na panujące nastroje społeczne, czerpie z nich garściami i obnaża obłudę amerykańskiego społeczeństwa. Czarne Bractwo. BlacKkKlasman jest odpowiedzią na rasistowskie marsze i wiecie w USA. Odnosząc się do przeszłości, pokazuje aktualność ówczesnych problemów. Odnajduje podobne zachowania i w przewrotny sposób kwituje fakt, że niedaleko Trumpowi do Ku Klux […]

„Czarne Bractwo. BlacKkKlasman”, reż. Spike Lee (2018)


– daję 5 łapek! Denzel Washington ponownie wymierza sprawiedliwość. Robi to perfekcyjnie, bez zająknięcia z zaciętą miną. I wszystko byłoby dobrze, gdyby Bez litości 2 nie było przeciągnięte i momentami zwyczajnie nudne. Antoine Fuqua niespiesznie snuje swoją opowieść, przeplatając ją zrywami akcji. Robert McCall to facet na emeryturze, który od czas do czasu hardo broni swoich wartości.

„Bez litości 2”, reż. Antoine Fuqua (2018)


Juliusz
– daję 7 łapek! Komedia z morałem. Komedia z przestrogą. Komedia z radą. Juliusz to perełka na tle przedstawicieli tego gatunku w Polsce. Debiutujący Aleksander Pietrzak już w swoich filmach krótkometrażowych (Mocna kawa nie jest taka zła, Ja i mój tata) udowodnił, że nie interesuje go pusty śmiech, a raczej sinusoidalna celebracja tragikomizmu codziennego życia. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że […]

„Juliusz”, reż. Aleksander Pietrzak (2018)



The Meg
– daję 4 łapki! Film w wakacyjnym klimacie zawsze jest w cenie. Beztroskie widoki, zaprzyjaźniony zespół i wspólny cel – ocalić świat przed śmiercionośną bestią. The Meg to kino akcji, które można uznać za udane, kiedy przymknie się oko na niedoskonałości scenariusza, absurdalne rozwiązania, rezygnację z logicznych wyjaśnień i nieco przaśny humor. Jon Turteltaub pokazuje dobrze zgraną drużynę, która staje oko […]

„The Meg”, reż. Jon Turteltaub (2018)


Nina
– daję 6 łapek! Bezpruderyjna, ale wciąż zachowawcza opowieść o sile stłumionych pragnień i emocji. „Nina” Olgi Chajdas to sensualna wędrówka do nieheteronormatywnego świata Warszawy, który nie przybiera krzyczących barw tęczy a ciepłe wnętrze matczynej macicy z instalacji „Rodzisko” Natalii Bażowskiej. To psychologiczna podróż, podczas której pragnienia bohaterów materializują się i zyskują prawo istnienia. Reżyserka nie nastawia się na szok. […]

„Nina”, reż. Olga Chajdas (2018)


Pod ciemnymi gwiazdami
– daję 7 łapek! Mroczny las. Tajemnicze zaginięcia. Zwłoki. W małym angielskim miasteczku nie dzieje się dobrze. Gdzieś wśród drzew gracuje seryjny morderca, policja ma swoje tropy, ale wciąż zbiera dowody. Tymczasem społeczność pragnie normalnie żyć. Cieszyć się każdym dniem i czerpać przyjemność z obcowania z drugim człowiekiem. Michael Pearce zastanawia się, w kim czai się bestia (oryginalny tytuł Beast)i […]

„Pod ciemnymi gwiazdami”, reż. Michael Pearce (2017)



Szpieg, który mnie rzucił
– daję 5 łapek! Przyjaźń zniesie wiele. A prawdziwa przyjaciółka wejdzie bez wahania w międzynarodowy spisek terrorystyczny, by ocalić swoją kumpelę. Szpieg, który mnie rzucił staję się afirmacją kobiecej siły i emocjonalnych więzi, dzięki którym z dużo większą satysfakcją kroczy się przez życie. Susanne Fogel tworzy przedziwną mieszankę kina szpiegowskiego z komedią. Odgrywa kluczowe schematy, ale nie do końca potrafi znaleźć równowagę […]

„Szpieg, który mnie rzucił”, reż. Susane Fogel (2018)


– daję 6 łapek! Nie zamierzam oceniać prawdy historycznej. Nie chcę być pełna ironii czy złego nastawienia, patrząc na ten film z oczekiwaniem na drugą odsłonę losów polskich pilotów (Dywizjon 303. Prawdziwa historia). 303. Bitwa o Anglię jest dla mnie tylko i wyłącznie filmem, który zobaczyłam i chciałam przeżyć emocje. Patrzeć na młodych ludzi, którzy zasiadając za sterami myśliwców, stawiali na […]

„303. Bitwa o Anglię”, reż. David Blair (2018)


Mission Impossible - Fallout
– daję 8 łapek! Mission Impossible – Fallout to popis jednego aktora. Tom Cruise znajduje perfekcyjne ujście dla swoich narcystycznych zapędów i skłonności do ryzyka. Z nieskazitelnym uśmiechem, iskrami w oczach i zaciętą miną ponownie staje do walki ze złem, by ocalić świat przed zagładą. Człowiek niewielu słów, oszczędny w wyrażaniu myśli, ale niezwykle kreatywny ponownie przesuwa granicę niemożliwego. Christopher McQuarrie […]

„Mission Impossible – Fallout”, reż. Christopher McQuarrie (2018)



Człowiek, który zabił Don Kichota
– daję 4 łapki! Człowiek, który zabił Don Kichota to latający cyrk Terry’ego Gilliama. Sztuczki magiczne, przewrotne rozwiązania i pomieszanie fantazji z rzeczywistością odmeldowują się gotowe do działania. Szkoda, że z dawnej dezynwoltury Monthy Pythona pozostało tylko przaśne pomieszanie z poplątaniem nurzające się w momentami nieśmiesznych odmętach absurdu. Dzieło życia mistrza przynosi ponure rozczarowanie nadmiarem atrakcji wrzuconych w fabularny chaos.

„Człowiek, który zabił Don Kichota”, reż. Terry Gilliam (2018)


How It Ends 
– daję 5 łapek! Postapokaliptyczne kino drogi. Kino przemiany i odzyskiwania wewnętrznej siły do pokonywania słabości. Opowieść o chłopcu, który staje się mężczyzną. Przyszłym teściu, który z wroga przeistacza się w dobrego kumpla. I sile miłości, która jest w stanie pokonać trzęsienie ziemi, wybuch bomby atomowej i zmierzch cywilizacji.

„How It Ends”, reż. David M. Rosenthal (2018)


– daję 5 łapek! Krótkim podsumowaniem filmu Bena Younga mogłoby być hasło: „Na Netfliksie bez zmian”. Nadciąga apokalipsa. Świat się wali. Sztuczna inteligencja staje do walki z człowiekiem. Odbywa się próba sił w ponurej aurze rozpadu i beznadziei w świecie technologicznej przyszłości. Zagłada pozostaje wierna wizjom postapokalitpycznym, które pojawiają się w produkcjach tej platformy (Ładunek, The Rain czy Anihilacja) i – […]

„Zagłada”, reż. Ben Young [NETFLIX]



– daję 8 łapek! Harde spojrzenie. Zdecydowana postawia i niesamowita wola walki o własną tożsamość i w miarę godne życie. Zain (Zaina Al Rafeey) ma ok. 12 lat i nie istnieje dla prawa. Kiedy się urodził, rodzice ze względu na finansowe tarapaty nie zarejestrowali go w urzędzie. Chłopiec właśnie odsiaduje 5-letni wyrok za napaść z nożem na drugiego człowieka. Pewnego […]

„Kafarnaum”, reż. Nadine Labaki (2018)


 – daję 7 łapek! Wieje pustką i chłodem. Włoskie miasteczko nicości i beznadziei. Z nadzieją czekasz, że gdzieś przez porzucony plac zabaw i rozpadającą się drogę wiatr przesunie samotny i porzucony krzak. W świecie Dogmana słońce wychodzi okazjonalnie, ludzie grają w karty i piją alkohol, upajając się dniem co dziennym. Nic na nich nie czeka. Jedynie potworny bandzior, któremu chcieliby stawić czoła, ale […]

„Dogman”, reż. Matteo Garrone (2018)


53 wojny
– daję 7 łapek! Nie będzie łatwo i przyjemnie, ale kameralnie z klaustrofobicznym uczuciem lęku. 53 wojny to studium psychologiczne rozpadającej się osobowości, tracenia nadziei i popadania w szaleństwo bycia na wojnie w bezpiecznych ścianach swego domu. Ewa Bukowska tworzy film o traumie, chorobie i powolnym spadaniu w otchłań własnych myśli. Czerpie z doświadczeń i książki Grażyny Jagielskiej „Miłość z kamienia. […]

„53 wojny”, reż. Ewa Bukowska (2018)