Kino amerykańskie


Pozycja obowiązkowa
-daję 4 łapki! Pozycja obowiązkowa to raczej opcja, którą można wybrać w nudny wieczór. Hollywood rzadko sięga po dojrzałe kobiece bohaterki, które lata świetności mają już za sobą. Tym bardziej należy docenić film Billa Holdermana. Szkoda, że na tym kończą się wszystkie zalety komedii romantycznej zanurzonej w bogatym świecie Los Angeles. Debiutujący reżyser stworzył produkcję toporną, bez lekkości i polotu, która […]

„Pozycja obowiązkowa”, reż. Bill Holderman (2018)


Deadpool 2
– daję 7 łapek! Nużą was niezniszczalni superbohaterowie? Żelazne ramiona? I efektowna walka zespołowa? Deadpool2 wykorzystuje wszystkie znane schematy i wzorce. Ponownie punktuje elementy guilty pleassure współczesnej widowni i wychodzi bez szwanku z zawadiacką miną z każdej opresji. David Leitch stworzył film z miłości do komiksów. To jego uczucie wylewa się z ekranu, zahacza o solidne popkulturowe nawiązania i gwarantuje beczkę […]

„Deadpool 2”, reż. David Leitch (2018)


Tully
– daję 6 łapek! Tully to kino ważne i, pomimo kilku komediowych tonów, poważne. Jason Reitman opowiada o macierzyństwie bez kolorowych laurek, pasma uśmiechów i lśniącej kuchni. Ucieka od idealnego obrazu szczupłych i wysportowanych matek, którymi raczy nas Hollywood. W zamian oferuje łzy, ból i bezsenne noce okraszone schizofrenicznym rozdarciem między ponurą rzeczywistością i tęsknotą do beztroski.

„Tully”, reż. Jason Reitman (2018)



Strażnicy cnoty
– daję 4 łapki! Moralizatorska opowieść o momencie przejścia granicy między dzieciństwem a dorosłością. Pełna fekalnych i wulgarnych żartów przypowieść dla rodziców, aby zaufali swoim pociechom, pozwolili na popełnianie błędów i samodzielne wkraczanie w nowe życie. Strażnicy cnoty to kino amerykańskie do szpiku kości. Nigdzie indziej bal maturalny nie urasta do rangi tak wielkiego i transgresyjnego wydarzenia, jak w kraju Wielkiego […]

„Strażnicy cnoty”, reż. Kay Cannon (2018)


– daję 8 łapek! Wszechświat to za mało, by pomieścić uniwersum emocji dostarczanych przez braci Russo. Z dala od przytłaczającego mroku zanurzamy się w świat pełen niebezpieczeństw, złowieszczych planów i drużynowego działania. Avengers: Wojna bez granic jest typowym filmem Marvela. Nosi w sobie lekkość opowiadania, ciężar rozbuchanej inscenizacji, wciągającą narrację i kąśliwy humor – gotowy rozładować każde napięcie. Prawdziwa kinowa zabawa […]

„Avengers: Wojna bez granic”, reż. Anthony i Joe Russo


Raz się żyje
– daję 5 łapek! Nash Edgerton chciałby być mieszanką Tarantino i braci Coen. Stara się łączyć wątki kryminalne z zabawnymi potknięciami. Wchodzi w brutalność i równoważy ją śmiesznym przekraczaniem granic. Szkoda tylko, że cała fabuła staje się pretekstowa, pełna luk logicznych i przewidywalnych rozwiązań. Jak po nitce do kłębka zmierzamy do banalnego finału, który – niby – ma wszystko odwrócić […]

„Raz się żyje”, reż. Nash Edgerton (2018)



Złe psy
– daję 3 łapki! Brudny policjant zamieszany w ciemne gangsterski sprawki? Przypadkowa śmierć? Intryga, którą trudno rozwikłać? Dobrze znacie tą melodię? Złe psy nie oferują niczego oryginalnego. Odkopują znane schematy, nurzają się w mroku ciemnych porachunków i wprowadzają jedynego sprawiedliwego, który musi oczyścić swoje imię. Robert Moresco robi kino bez wyrazu, któremu – niestety – nie chcę się poświęcić odrobiny […]

„Złe psy”, reż. Robert Moresco (2018)


Ciche miejsce
– daję 7 łapek! Horror bez naiwnych straszaków? John Krasinski tworzy artystyczny film, który – choć wykorzystuje znane schematy – potrafi prawdziwie przyciągnąć uwagę i nie odpuszczać do ostatniej minuty. Ciche miejsce bazuje głównie na ciszy i lęku przed nieznanym, nieokreślonym. Prześladowani dostosowują swoje życie do nowej postapokaliptycznej rzeczywistości, w której zło czai się na każdym kroku. Reżyser, niczym David […]

„Ciche miejsce”, reż. John Krasinski (2018)


Wyspa psów
– daję 7 łapek! Piękne, mądre i subtelne kino o akceptacji, miłości i podstawowej potrzebie życia w zgodnej społeczności. W swoich filmach Wes Anderson wielokrotnie przerabiał traumę po utracie ukochanego psa, aż nadeszła pora na produkcję całkowicie poświęconą czworonożnym przyjaciołom. Wyspa psów to obraz dopieszczony wizualnie, ale przede wszystkim bogaty w znaczenia, dający szerokie pole do analizy i dyskusji.

„Wyspa psów”, reż. Wes Anderson (2018)



Dorwać Gunthera
– daję 4 łapki! Świadomy pastisz, przemyślana formuła i brak zamiarów wzbicia się na artystyczne wyżyny to elementy, które pozwalają z pewną dozą radości obejrzeć Dorwać Gunthera. Nie będę kłamać – to nie jest dobrym film, ale Taran Killam potrafi korzystać z atutów, które posiada. Zdolni i zabawni aktorzy, przerysowanie i groteska stają się nieokiełzaną siłą napędzającą absurdalną machinę filmową.

„Dorwać Gunthera”, reż. Taran Killam (2017)


Player One
– daję 8 łapek! Kino Prawdziwej Przygody! Steven Spielberg, choć skończył już 70 lat, doskonale potrafi się komunikować z młodszą widownią. Tworzy prawdziwe widowiska, żongluje popkulturowymi odniesieniami i wykorzystuje najnowsze technologicznie osiągnięcia. Reżyser niesamowicie czuje filmową materię i po prostu się nią bawi. Player One jest nie tylko czystą rozrywką – wywołującą niemy uśmiech zachwytu – ale barwnym komentarzem do współczesności, […]

„Player One”, reż. Steven Spielberg (2018)


Tomb Raider
– daję 4 łapki! Nowa odsłona Tomb Raider to grzeczna opowieść o łobuziarze z Londynu, który wyrusza na niebezpieczną misję z tęsknoty za ojcem. Roar Uthaug pozbawia filmową opowieść erotycznego napięcia, ale wciąż nie wznosi się na wyżyny feministycznego spojrzenia na ocalenia świata. Kolejna ekranizacja gry zawodzi, nudzi i staje się tylko chwilową atrakcją, o której szybko się zapomni. W […]

„Tomb Raider”, reż. Roar Uthaug (2018)



Ingrid goes West
– daję 7 łapek! Współczesna kultura social mediów i uwielbienia celebrytów doczekała się już kilku negatywnych portretów. Fascynacja posiadaniem luksusowych dóbr w Bling Ring czy zachwyt cukierkową przemocą w Spirng Breakers uwypuklały to, co najgorsze w nierealistycznym wizerunku życia pełnego zabawy. Ingrid goes West wpisuje się w nurt krytyki, ale nie szczędzi humoru i satyrycznego podejścia do tematu. Choć Matt Spicer opowiada o tęsknocie do wyidealizowanego […]

„Ingrid goes West”, reż. Matt Spicer


Wieczór gier
– daję 7 łapek! Amerykańskie komedie nie kojarzą się z humorem wysokich lotów. Często zatopione w slapsticku, brutalności i wątpliwej jakości przerysowaniu odwołują się do najniższych instynktów. Duet scenarzystów, John Francis Daley i Jonathan Goldstein, którzy z mieszaną skutecznością próbowali swoich komediowych sił (Szefowie wrogowie, W nowym zwierciadle: Wakacje) zasiedli za kamerą i dali się ponieść kumpelskiej fantazji. W końcu […]

„Wieczór gier”, reż. John Francis Daley, Jonathan Goldstein


Anihilacja
– daję 6 łapek! Anihilacja to intelektualne sci-fi bez fajerwerków i głośnego ataku obcych. To opowieść o przyszłości, w którym unicestwienie czai się tuż za rogiem, a cała nadzieja na przetrwanie tkwi w mikrobiologii. Alex Garland nie buduje swojej filmowej rzeczywistości w oparciu o zaskoczenia. Nie otrzymamy mrożących krew w żyłach twistów, a losy głównej bohaterki nie będą nam odbierać […]

„Anihilacja”, reż. Alex Garland (2018) [NETFLIX]



Nigdy cię tu nie było
– daję 7 łapek! Depresja zabójcy. Rezygnacja człowieka. Brutalna rzeczywistość odbierana przez przytępione zmysły. Lynne Ramsay składa swój filmowy obraz ze skrawków informacji, rozgrywa nastroje i podrzuca tropy, dzięki czemu Nigdy cię tu nie było to intrygująca zagadka dla wytężonych zmysłów.

„Nigdy cię tu nie było”, reż. Lynne Ramsay (2017)


Czerwona jaskółka
– daję 6 łapek! Wdzięk, uroda, spryt i intelekt czynią dobrego szpiega. Z dala od czystej, męskiej i ociekającej testosteronem przemocy rodzi się nowy typ władzy. Siły rządzącej nie tyle innymi ludźmi, co sprawującej kontrolę nad własnym losem. A dużo mówi się w Czerwonej jaskółce o kontroli, przeznaczeniu i umiejętnym kierowaniu własnym życiem. Francis Lawrence prezentuje szpiega w spódnicy, a Jennifer […]

„Czerwona jaskółka”, reż. Francis Lawrence (2018)


Mute
– daję 4 łapki! Berlin przyszłości to kolorowa speluna, w której chowają się amerykańscy dezerterzy, a szara strefa działalności gangsterów zatacza coraz większe kręgi. Mroczne miasto zatopione w neonowych blaskach nawiązuje do cyber punka i staje się kolejną nieco wyeksploatowaną wariacją na temat Łowcy androidów. Duncan Jones spełnia się w wizualnym dopracowaniu, ale cóż po pięknych obrazkach, kiedy bohaterowie są […]

„Bez słowa”, reż. Duncan Jones [NETFLIX]



Nić widmo
– daję 8 łapek! Miłość to manipulacja i nieustanna próba sił. To nie zbyt pozytywny obraz, który wyłania się z filmu Nić widmo. A jednak potrafi zauroczyć, zachwycić determinacją i piękną posągowością, która czyni produkcję Paula Thomasa Andersona dystyngowaną, ale i – co rzadkie u tego twórcy – niezwykle przystępną. Zatopienie w wizualnym zachwycie koresponduje z perwersyjną (!) fabułą, w […]

„Nić widmo”, reż. Paul Thomas Anderson


Museo
– daję 6 łapek! Museo to film oparty na prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce w Meksyku. Celebracja historii, hołubienie przodków i ich osiągnięć jest niezwykle ważnym elementem kultury latynoskiej, dlatego otwarcie Muzeum Antropologii, gdzie znalazły się ważne eksponaty, było nie lada wydarzeniem. Choć po radości z unikatowych artefaktów przychodzi codzienność, świadomość posiadania przedmiotów z przeszłości jest niezwykle istotna. Dwójka Meksykanów […]

„Museo”, reż. Alonso Ruizpalacios [Berlinale 2018]


Niepoczytalna
– daję 4 łapki! Unsane is insane. Tak można by podsumować film w reżyserii Stevena Soderbergha. Obraz w całości sfilmowany na iPhone o wiele bardziej może intrygować konstrukcją niż pretekstowym i niezwykle niedopracowanym scenariuszem, który miał głównie spełniać gatunkowe schematy. Niepoczytalna ma być straszydłem opartym na ciasnych kadrach i opresyjnej sytuacji, w jakiej znajduje się główna bohaterka. Przesadza jednak z […]

„Niepoczytalna”, reż. Steven Soderbergh [Berlinale 2018]



– daję 6 łapek! Gus Van Sant lubi proste tematy, które potrafi ożywić z marazmu przeciętności. Nie próbuje na siłę robić bohaterów ze swoich filmowych postaci, ale z empatią patrzy na ich zmagania z codziennością (Promied Land czy Obywatel Milk). Tworzy małe wielkie kino przyciągające uwagę prostotą opowiadania i przejmującym zbliżeniem do bohatera. Daleko mu jednak do podniosłych deklaracji i […]

„Don’t Worry, He Won’t Get Far on Foot”, reż. Gus ...


Damsel
– daję 6 łapek! Damsel to wariacja na temat gatunku, jakim jest western. To pomieszanie slapstickowej formuły, brutalnością Dzikiego Zachodu i zalążka kobiecej emancypacji. Bracia Zellner zbliżają się swoim filmem do Slow West i Bone Tomhawk, ale gubią się gdzieś po drodze w tym, co tak naprawdę chcą opowiedzieć. Dostajemy dwie nierówne połówki, w których pierwszej skrzypce grają błędny rycerz […]

„Damsel”, reż. Nathan Zellner, David Zellner [Berlinale 2018]


Czarna pantera
– daję 7 łapek! Kino bohaterskie funkcjonuje według z góry narzuconego schematu – mamy bohatera i jego antagonistę, świat/naród/społeczeństwo staje w obliczu zagrożenia, a jego los zależy od ostatecznego pojedynku dobra za złem. Cały myk tworzenia intrygujących opowieści polega na dodawaniu smaczków, bawieniu się konwencją i żonglowaniu przywarami postaci. Marvel doskonale czuje się w odgrzewaniu i podgrzewaniu dobrze znanej historii, […]

„Czarna Pantera”, reż. Ryan Coogler (2018)



Miasto duchów
– daję 6 łapek! Rakka – miasto w Syrii. Niegdyś raj na Ziemi pełen życzliwych ludzi. Do czasu aż Arabska Wiosna dała miejsce ISIS na przejęcie władzy i stworzenie Państwa Islamskiego. Rzeczywistość nie lubi próżni, a w kryzysowej sytuacji zawsze znajdzie się ktoś, kto zawalczy o swoje kosztem zwykłych, pragnących spokojnego życia ludzi. Miasto duchów dokumentuje działalność dziennikarzy z ruchu […]

„Miasto duchów”, reż. Metthew Heineman (2017)


Wszystkie pieniądze świata
– daję 6 łapek! Wszystkie pieniądze świata to film, o którym wiele się mówiło. Nie tyle w kontekście fabuły, ile z perspektywy problemów w realizacji z powodu afery rozgrywającej się wokół Kevina Spaceya. Czy wymiana aktora przysłużyła się produkcji Ridleya Scotta? Trudno rozstrzygnąć i zapewne nigdy się tego nie dowiemy. Pozostało nam zmierzyć się z uczuciem niesmaku, odciąć się od […]

„Wszystkie pieniądze świata”, reż. Ridley Scott (2017)


Cudowny chłopak
– daję 6 łapek! Filmowa lekcja tolerancji. Urocza, amerykańska opowieść, która podnosi na duchu, rozczula i pozwala na chwilę zapomnieć o troskach. Daje nadzieję, że z kryzysowej sytuacji zawsze znajdzie się jakiejś wyjście, a najważniejsze na świecie jest wewnętrzne piękno. I choć Cudowny chłopak jest bajkowy, momentami nieco naiwny, trudno powstrzymać się od słodkiego wzruszenia radością życia i siłą małego […]

„Cudowny chłopak”, reż. Stephen Chbosky (2017)



Czwarta władza
– daję 8 łapek! Raport Roberta McNamary wstrząsnął amerykańską opinią publiczną. Pokazał obłudę władzy, kłamstwa prezydentów w sprawie wojnie w Wietnamie i wyciągnął na światło dzienne brudy administracji państwowej. Stał się pretekstem do dyskusji o wolności mediów i ich roli w rozliczania polityków z ich obietnic, deklaracji i słów wypowiadanych publicznie. The Washington Post wykorzystał swój moment i zawalczył o esencję […]

„Czwarta władza”, reż. Steven Spielberg (2017)


Good Time
-daję 8 łapek! Nieco opuchnięta twarz i smutne spojrzenie. Szereg pytań i poszukiwanie trudnych odpowiedzi. Nick (Ben Safdie) siedzi na terapii u psychologa. Chłopak jest niepełnosprawny, wykluczony i samotny – na jego kamiennej twarzy odmalowuje się paleta emocji. Kilka minut, statyczne ujęcie, a Ben i Joshua Safdie skutecznie potrafią przyciągnąć uwagę. Good time zaczyna się subtelnie, aby wwiercić się do […]

„Good time”, reż. Ben i Joshua Safdie (2017) [NETFLIX]


 – daję 6 łapek! Nie wychowywałam się na Gwiezdnych Wojnach. Inicjatorem mojego zainteresowania serią był zafascynowany nią młodszy kuzyn. Z prędkością A-winga nadrobiłam zaległości i ze zniecierpliwieniem wyczekiwałam kolejnych części. Sequel „Gwiezdne wojny: Przebudzenie Mocy” skradł moje serce i zasłużył aż na dziewięć łapek. Późniejszy film „Łotr 1. Gwiezdne wojny – historie” nie zachwycał, ale wciąż czułam, że jesteśmy po jasnej […]

„Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi”, reż. Rian Johnson (2017)