Kino amerykańskie


Sicario 2: Soldado
– daję 4 łapki! Bardzo czekałam na drugą odsłonę Sicario. Mroczna, duszna i napięta atmosfera granicy amerykańsko-meksykańskiej. Balansowanie na linii i ryzykowne zagrania, które mają pomóc w nierównej walce z kartelami. U Stefano Sollima narkotyki przestają być najcenniejszym towarem. Biały proszek jest mglistym wspomnieniem przeszłości. Teraz przerzucanie ludzi jest w cenie, a terroryzm zyskuje nowy wymiar. Zmieniają się definicje zdarzeń, […]

„Sicario 2: Soldado”, reż. Stefano Sollima (2017)


Iniemamocni 2
– daję 7 łapek! Iniemamomcni 2 to kompleksowe kino rodzinnej rozrywki, które przemyca ważne wartości, bawi się stereotypami i pokazuje, że najważniejsze to być razem – mimo wszystko. Brad Bird po latach powraca do niesamowitej rodzinki, która – choć pozornie typowa – wymyka się wszelkim klasyfikacjom. Państwo Iniemamocnych spotykamy w tym samym momencie, w którym się rozstaliśmy i wkraczamy w […]

„Iniemamocni 2”, reż. Brad Bird (2018)


Tau
– daję 4 łapki! Tau mogło być udaną opowieścią o potrzebie kontroli i władzy. Sztucznej inteligencji, która wymyka się spod kontroli i nauce jako procesie dojrzewania do samodzielności. Tymczasem Federico D’Alessandro pożenił ze sobą motywy z różnych filmów, by przygotować futurystyczny odgrzewany kotlet zamknięty w klaustrofobicznych przestrzeniach mądrego domu. W Ex machina Alexa Garlanda cztery kąty był o wiele bardziej zajmujące, […]

„Tau”, reż. Federico D’Alessandro [NETFLIX]



Whitney
– daję 8 łapek! Kiedy zobaczyłam Amy Asifa Kapadii, myślałam, że nic mnie bardziej nie poruszy, nie dotknie. Tymczasem patrzę na historię Whitney Huston, czarnej księżniczki Ameryki, i nie mogę uwierzyć, jak talent i kariera wiążą się z bolesnym upadkiem. Kevin Macdonald postanowił odkryć to, co niewidoczne. Oddać hołd pięknemu głosowi i zbadać, co doprowadziło do upadku królowej. 

„Whitney”, reż. Kevin Macdonald (2018)


41 dni nadziei
– daję 7 łapek! Cisza po burzy. Kołyszący ocean, a pośrodku nieprzeniknionej przestrzeni jedna, samotna łódka. Na pokładzie znajduje się ona – niezwyciężona, heroiczna i inspirująca Tami Oldham (Sailene Woodley). Baltasar Kormákur z gracją i spokojem otwiera swoją filmową opowieść, podrzucając małe tropy o niedawnej tragedii. 41 dni nadziei opowiada o walce o przetrwanie, harcie ducha i miłości, która potrafi […]

„41 dni nadziei”, reż. Baltasar Kormákur (2018)


Loveling
– daję 7 łapek! Irene (Karine Teles) nie ma łatwego życia. Czwórka synów, w tym bliźniaki, rozsypujący się domek, maltretowana przez męża siostra i nieustanne problemy finansowe. Na domiar złego ukochany, pierworodny okazuje się niezwykle uzdolnionym sportowcem, który zostaje wypatrzony przez trenerów z Niemiec. Nastoletni Fernando (Konstantinos Sarris) musi przygotować się na wielki transfer w dorosłość, a także niebanalne przenosiny […]

„Loveling”, reż. Gustavo Pizzi (2018)



DZIEDZICTWO. HEREDITARY.
 – daję 7 łapek! Dziedzictwo. Hereditary to zbiór filmowych straszaków przedstawiony w skondensowanej i iści kinowej formie. Ari Aster czerpie pełnymi garściami z tradycji horroru, wkracza na mroczne tereny diabolicznej religijności, rozprawia się z dziedziczeniem rodzinnej traumy i psychopatycznym postrzeganiem rzeczywistości. Inspiruje się mistrzami kina z Romanem Polańskim na czele, a klimat Dziecka Rosemary wywołuje gęsią skórkę. I choć sam twórca rozrzuca […]

„Dziedzictwo. Hereditary”, reż. Ari Aster (2018)


Ocean's 8
– daję 6 łapek! Doroczna MET Gala jest jednym z najbardziej prestiżowych wydarzeń kulturalnych w Ameryce. Otrzymanie zaproszenia na ociekającą przepychem imprezę świadczy o statusie i prestiżu osoby zaproszonej. Na czerwonym dywanie rozgrywa się prawdziwy pokaz mody, a z pracowni jubilerskich wyjeżdżają najbardziej okazałe diamentowe naszyjniki i bransoletki. Choć samo muzeum, w którym odbywa się gala, jest jednym z najlepiej […]

„Ocean’s 8”, reż. Gary Ross (2018)


Jestem taka piękna
– daję 6 łapek! Jestem taka piękna to współczesna baśń, w której księżniczki nie odmienia magiczne zaklęcie rzucone przez dobrą wróżkę, ale poważny uraz w głowę i zmiana optyki patrzenia na samą siebie. Abby Kohn i Marc Silvestein nie dokonują rewolucji na dużym ekranie, ale przedstawiają historię ważną i potrzebą. Ustami Amy Schumer uczą dostrzegania różnorodności kobiecego piękna, istoty pewności […]

„Jestem taka piękna!”, reż. Abby Kohn, Marc Silverstein (2018)



Twój Simon
– daję 7 łapek! Twój Simon przyszedł o kilka lat za późno. Nie daje powiewu świeżości, ponieważ na dużym ekranie zagościło kilka coming outowych produkcji (Mając 17 lat, Serce z kamienia, Moonlight czy odnoszący sukcesy Tamte dni, tamte noce), ale wyróżnia się lekkością opowiadania i poradnikową wymową. Greg Berlanti – na fali 13 powodów – mówi o problemach nastolatków nie […]

„Twój Simon”, reż. Greg Berlanti (2018)


Jurassic World: Upadłe królestwo
– daję 5 łapek! Jurassic World: Upadłe królestwo to tylko preludium to wielkiej katastrofy i doskonały przykład, że sequele maszynka do zarabiania pieniędzy z rzadka kreatywnie udana. J.A. Bayona zabiera nas do upadającego świata. Niegdyś rajska wyspa, na której powstał park, rozpada się, a aktywność wulkanu zwiastuje rychły jej koniec. Niestrudzeni miłośnicy dinozaurów – a także ci kochający ogromne pieniądze – […]

„Jurassic World: Upadłe królestwo”, reż. J.A. Bayona


Opowieść / The Tale
– daję 7 łapek! Skromna opowieść o odmętach pamięci i próbie rekonstruowania przeszłości zatopiona w traumatycznych przeżyciach dzieciństwa. Opowieść to film wyciszony, skromny, ale przez to niezwykle poruszający i wciągający. Reżyserka Jennifer Fox opowiada o sobie. Przepracowuje własne bolączki i sprawnie pokazuje, jak wiele naszych wspomnień zależy od interpretacji, konteksty i umiejętności rozumienia sytuacji, w jakiej się znajdowaliśmy. To trudna opowieść […]

„Opowieść”, reż. Jennifer Fox [HBO]



Ładunek
– daję 6 łapek! Ładunek uderza ze zdecydowaną mocą, choć siłą tego filmu jest minimalizm wykorzystanych środków i fabularnych zawirowań. Kolejna historia z postapokaliptycznego świata, gdzie na próżno szukać nadziei, a każdy dzień to walka o przetrwanie. Tym razem scenerią zmagań z inwazją zombie staje się surowy krajobraz Australii. Ben Howling i Yolanda Ramke przedstawiają dobrze znane motywy, ale pod warstwą […]

„Ładunek”, reż. Ben Howling i Yolanda Ramke [NETFLIX]


Pozycja obowiązkowa
-daję 4 łapki! Pozycja obowiązkowa to raczej opcja, którą można wybrać w nudny wieczór. Hollywood rzadko sięga po dojrzałe kobiece bohaterki, które lata świetności mają już za sobą. Tym bardziej należy docenić film Billa Holdermana. Szkoda, że na tym kończą się wszystkie zalety komedii romantycznej zanurzonej w bogatym świecie Los Angeles. Debiutujący reżyser stworzył produkcję toporną, bez lekkości i polotu, która […]

„Pozycja obowiązkowa”, reż. Bill Holderman (2018)


Deadpool 2
– daję 7 łapek! Nużą was niezniszczalni superbohaterowie? Żelazne ramiona? I efektowna walka zespołowa? Deadpool2 wykorzystuje wszystkie znane schematy i wzorce. Ponownie punktuje elementy guilty pleassure współczesnej widowni i wychodzi bez szwanku z zawadiacką miną z każdej opresji. David Leitch stworzył film z miłości do komiksów. To jego uczucie wylewa się z ekranu, zahacza o solidne popkulturowe nawiązania i gwarantuje beczkę […]

„Deadpool 2”, reż. David Leitch (2018)



Tully
– daję 6 łapek! Tully to kino ważne i, pomimo kilku komediowych tonów, poważne. Jason Reitman opowiada o macierzyństwie bez kolorowych laurek, pasma uśmiechów i lśniącej kuchni. Ucieka od idealnego obrazu szczupłych i wysportowanych matek, którymi raczy nas Hollywood. W zamian oferuje łzy, ból i bezsenne noce okraszone schizofrenicznym rozdarciem między ponurą rzeczywistością i tęsknotą do beztroski.

„Tully”, reż. Jason Reitman (2018)


Strażnicy cnoty
– daję 4 łapki! Moralizatorska opowieść o momencie przejścia granicy między dzieciństwem a dorosłością. Pełna fekalnych i wulgarnych żartów przypowieść dla rodziców, aby zaufali swoim pociechom, pozwolili na popełnianie błędów i samodzielne wkraczanie w nowe życie. Strażnicy cnoty to kino amerykańskie do szpiku kości. Nigdzie indziej bal maturalny nie urasta do rangi tak wielkiego i transgresyjnego wydarzenia, jak w kraju Wielkiego […]

„Strażnicy cnoty”, reż. Kay Cannon (2018)


– daję 8 łapek! Wszechświat to za mało, by pomieścić uniwersum emocji dostarczanych przez braci Russo. Z dala od przytłaczającego mroku zanurzamy się w świat pełen niebezpieczeństw, złowieszczych planów i drużynowego działania. Avengers: Wojna bez granic jest typowym filmem Marvela. Nosi w sobie lekkość opowiadania, ciężar rozbuchanej inscenizacji, wciągającą narrację i kąśliwy humor – gotowy rozładować każde napięcie. Prawdziwa kinowa zabawa […]

„Avengers: Wojna bez granic”, reż. Anthony i Joe Russo



Raz się żyje
– daję 5 łapek! Nash Edgerton chciałby być mieszanką Tarantino i braci Coen. Stara się łączyć wątki kryminalne z zabawnymi potknięciami. Wchodzi w brutalność i równoważy ją śmiesznym przekraczaniem granic. Szkoda tylko, że cała fabuła staje się pretekstowa, pełna luk logicznych i przewidywalnych rozwiązań. Jak po nitce do kłębka zmierzamy do banalnego finału, który – niby – ma wszystko odwrócić […]

„Raz się żyje”, reż. Nash Edgerton (2018)


Złe psy
– daję 3 łapki! Brudny policjant zamieszany w ciemne gangsterski sprawki? Przypadkowa śmierć? Intryga, którą trudno rozwikłać? Dobrze znacie tą melodię? Złe psy nie oferują niczego oryginalnego. Odkopują znane schematy, nurzają się w mroku ciemnych porachunków i wprowadzają jedynego sprawiedliwego, który musi oczyścić swoje imię. Robert Moresco robi kino bez wyrazu, któremu – niestety – nie chcę się poświęcić odrobiny […]

„Złe psy”, reż. Robert Moresco (2018)


Ciche miejsce
– daję 7 łapek! Horror bez naiwnych straszaków? John Krasinski tworzy artystyczny film, który – choć wykorzystuje znane schematy – potrafi prawdziwie przyciągnąć uwagę i nie odpuszczać do ostatniej minuty. Ciche miejsce bazuje głównie na ciszy i lęku przed nieznanym, nieokreślonym. Prześladowani dostosowują swoje życie do nowej postapokaliptycznej rzeczywistości, w której zło czai się na każdym kroku. Reżyser, niczym David […]

„Ciche miejsce”, reż. John Krasinski (2018)



Wyspa psów
– daję 7 łapek! Piękne, mądre i subtelne kino o akceptacji, miłości i podstawowej potrzebie życia w zgodnej społeczności. W swoich filmach Wes Anderson wielokrotnie przerabiał traumę po utracie ukochanego psa, aż nadeszła pora na produkcję całkowicie poświęconą czworonożnym przyjaciołom. Wyspa psów to obraz dopieszczony wizualnie, ale przede wszystkim bogaty w znaczenia, dający szerokie pole do analizy i dyskusji.

„Wyspa psów”, reż. Wes Anderson (2018)


Dorwać Gunthera
– daję 4 łapki! Świadomy pastisz, przemyślana formuła i brak zamiarów wzbicia się na artystyczne wyżyny to elementy, które pozwalają z pewną dozą radości obejrzeć Dorwać Gunthera. Nie będę kłamać – to nie jest dobrym film, ale Taran Killam potrafi korzystać z atutów, które posiada. Zdolni i zabawni aktorzy, przerysowanie i groteska stają się nieokiełzaną siłą napędzającą absurdalną machinę filmową.

„Dorwać Gunthera”, reż. Taran Killam (2017)


Player One
– daję 8 łapek! Kino Prawdziwej Przygody! Steven Spielberg, choć skończył już 70 lat, doskonale potrafi się komunikować z młodszą widownią. Tworzy prawdziwe widowiska, żongluje popkulturowymi odniesieniami i wykorzystuje najnowsze technologicznie osiągnięcia. Reżyser niesamowicie czuje filmową materię i po prostu się nią bawi. Player One jest nie tylko czystą rozrywką – wywołującą niemy uśmiech zachwytu – ale barwnym komentarzem do współczesności, […]

„Player One”, reż. Steven Spielberg (2018)



Tomb Raider
– daję 4 łapki! Nowa odsłona Tomb Raider to grzeczna opowieść o łobuziarze z Londynu, który wyrusza na niebezpieczną misję z tęsknoty za ojcem. Roar Uthaug pozbawia filmową opowieść erotycznego napięcia, ale wciąż nie wznosi się na wyżyny feministycznego spojrzenia na ocalenia świata. Kolejna ekranizacja gry zawodzi, nudzi i staje się tylko chwilową atrakcją, o której szybko się zapomni. W […]

„Tomb Raider”, reż. Roar Uthaug (2018)


Ingrid goes West
– daję 7 łapek! Współczesna kultura social mediów i uwielbienia celebrytów doczekała się już kilku negatywnych portretów. Fascynacja posiadaniem luksusowych dóbr w Bling Ring czy zachwyt cukierkową przemocą w Spirng Breakers uwypuklały to, co najgorsze w nierealistycznym wizerunku życia pełnego zabawy. Ingrid goes West wpisuje się w nurt krytyki, ale nie szczędzi humoru i satyrycznego podejścia do tematu. Choć Matt Spicer opowiada o tęsknocie do wyidealizowanego […]

„Ingrid goes West”, reż. Matt Spicer


Wieczór gier
– daję 7 łapek! Amerykańskie komedie nie kojarzą się z humorem wysokich lotów. Często zatopione w slapsticku, brutalności i wątpliwej jakości przerysowaniu odwołują się do najniższych instynktów. Duet scenarzystów, John Francis Daley i Jonathan Goldstein, którzy z mieszaną skutecznością próbowali swoich komediowych sił (Szefowie wrogowie, W nowym zwierciadle: Wakacje) zasiedli za kamerą i dali się ponieść kumpelskiej fantazji. W końcu […]

„Wieczór gier”, reż. John Francis Daley, Jonathan Goldstein



Wieczór gier
– daję 7 łapek! Amerykańskie komedie nie kojarzą się z humorem wysokich lotów. Często zatopione w slapsticku, brutalności i wątpliwej jakości przerysowaniu odwołują się do najniższych instynktów. Duet scenarzystów, John Francis Daley i Jonathan Goldstein, którzy z mieszaną skutecznością próbowali swoich komediowych sił (Szefowie wrogowie, W nowym zwierciadle: Wakacje) zasiedli za kamerą i dali się ponieść kumpelskiej fantazji. W końcu […]

„Wieczór gier”, reż. John Francis Daley, Jonathan Goldstein


Anihilacja
– daję 6 łapek! Anihilacja to intelektualne sci-fi bez fajerwerków i głośnego ataku obcych. To opowieść o przyszłości, w którym unicestwienie czai się tuż za rogiem, a cała nadzieja na przetrwanie tkwi w mikrobiologii. Alex Garland nie buduje swojej filmowej rzeczywistości w oparciu o zaskoczenia. Nie otrzymamy mrożących krew w żyłach twistów, a losy głównej bohaterki nie będą nam odbierać […]

„Anihilacja”, reż. Alex Garland (2018) [NETFLIX]


Nigdy cię tu nie było
– daję 7 łapek! Depresja zabójcy. Rezygnacja człowieka. Brutalna rzeczywistość odbierana przez przytępione zmysły. Lynne Ramsay składa swój filmowy obraz ze skrawków informacji, rozgrywa nastroje i podrzuca tropy, dzięki czemu Nigdy cię tu nie było to intrygująca zagadka dla wytężonych zmysłów.

„Nigdy cię tu nie było”, reż. Lynne Ramsay (2017)