recenzje


 – daję 8 łapek! Film wyreżyserowany przez niejednokrotnie nagradzaną Dunkę przedstawia kluczowe dla przyszłości jednej z najpopularniejszych współczesnych pisarek lata jej młodości. Towarzyszymy Astrid Ericsson w momencie, w którym wchodzi w dorosłość. To pierwsze zauroczenie, pierwsza praca, pierwszy okres po opuszczeniu domu rodzinnego i pierwsze wielkie dramaty.

„Młodość Astrid”, reż. Pernille Fischer Christensen (2018)


 – daję 6 łapek! Szukacie horroru? O nie, na pewno nie tutaj! Analitycznego filmu o korpospołeczności poprzedzonego dogłębnym wywiadem i obserwacją pracy w ubezpieczeniach lub inwestowania na giełdzie? Znów pudło. Ale to coś pomiędzy. Próba przemycenia zawoalowanych maksym w czysto rozrywkowej krwawej formie.

„Korpo”, reż. Joe Lynch (2017)


Gloria Bell
– daję 7 łapek! Gloria Bell to przeniesienie na amerykański grunt chilijskiej opowieści o wyrywającej się schematom rozwiedzionej matce dwójki dzieci – Glorii. Sebastian Lelio niewiele zmienia w swojej filmowej historii, dzięki czemu – jeszcze dobitniej – uwypukla jej uniwersalny aspekt. To film o niezależności, dojrzałości i kobiecości, która nie pozwala wepchnąć się w patriarchalne oczekiwania. Sebastian Lelio uwielbia swoje kobiece […]

„Gloria Bell”, reż. Sebastian Lelio | TIFF 2018



Roma
– daję 8 łapek! Alfonso Cuaron powraca do korzeni. Po przygodzie z wielkim hollywoodzkim kinem pełnym gwiazd przenosi się do Meksyku, by opowiedzieć kameralną historię pokrewieństwa kobiecych dusz. Nigdzie się nie spieszy, nie sili się na efektowne rozwiązania, a całość zawierza sile wspólnotowego celebrowania rzeczywistości. Roma to pochwała kobiecości w czystej formie bez upiększeń i podniosłych haseł. Cuaron tworzy jeden z […]

„Roma”, reż. Alfonso Cuaro | TIFF 2018


Pierwszy człowiek
– daję 6 łapek! Pierwszy człowiek na Księżycu. Mały krok dla człowieka, duży dla ludzkości. Zwycięstwo w kosmicznym wyścigu. Wszystkie te stwierdzenia prowadzą do niebywałych emocji. Zostały przekroczone pewne granice, osiągnięto sukces i wykonano założony plan. Mimo wielkiej ekscytacji, Damien Chazelle tworzy kino skromnych emocji. Pierwszy człowiek to nie jest efektowna opowieść o podboju kosmosu, a skromny dramat o kosztach, […]

„Pierwszy człowiek”, reż. Damien Chazelle | TIFF 2018


 – daję 6 łapek! Wyczekiwany przez wielu sześcioodcinkowy serial TVNu zawitał już w domach widzów. Po reżyserii Łukasza Palkowskiego i takich nazwiskach w ekipie jak Agata Kulesza, Kinga Preis, Joanna Kulig czy Krzysztof Pieczyński, niektórzy wiele się spodziewali. Mnie nastrój oczekiwania ominął, więc może i dlatego nie rozczarowałam się boleśnie.

„Pułapka”, reż. Łukasz Palkowski (2018), TVN, odc. 1



 – daję 7 łapek! Dramat, który otarł się o nagrodę w Toronto, jest dziełem czadyjskiego reżysera. Mahamat-Saleh Haroun już prawie cztery dekady żyje we Francji. To właśnie tam tworzy, ale nie zapomina o swoim afrykańskim pochodzeniu. W najnowszym filmie na tapetę bierze problemy uchodźców z sąsiedniego państwa – Republiki Środkowoafrykańskiej. Naprawdę jednak dotyczą one o wiele szerszej grupy.

„Jesień we Francji”, reż. Mahamat-Saleh Haroun (2017)



– daję 5 łapek! Lubimy czuć się wyróżnieni. Także w kinie doceniamy, kiedy należymy do wąskiego grona wtajemniczonych. Przy ekranizacji powieści zawsze ten, kto czytał pierwowzór odbierze film inaczej niż ten, który nie miał do czynienia z książką. Produkcje biograficzne będą inaczej działać na widza, który miał głównego bohatera za swojego idola, niż na tego, który dowiedział się o istnieniu […]

„El mundo es suyo”, reż. Alfonso Sánchez (2018)



Pod ciemnymi gwiazdami
– daję 7 łapek! Mroczny las. Tajemnicze zaginięcia. Zwłoki. W małym angielskim miasteczku nie dzieje się dobrze. Gdzieś wśród drzew gracuje seryjny morderca, policja ma swoje tropy, ale wciąż zbiera dowody. Tymczasem społeczność pragnie normalnie żyć. Cieszyć się każdym dniem i czerpać przyjemność z obcowania z drugim człowiekiem. Michael Pearce zastanawia się, w kim czai się bestia (oryginalny tytuł Beast)i […]

„Pod ciemnymi gwiazdami”, reż. Michael Pearce (2017)


How It Ends 
– daję 5 łapek! Postapokaliptyczne kino drogi. Kino przemiany i odzyskiwania wewnętrznej siły do pokonywania słabości. Opowieść o chłopcu, który staje się mężczyzną. Przyszłym teściu, który z wroga przeistacza się w dobrego kumpla. I sile miłości, która jest w stanie pokonać trzęsienie ziemi, wybuch bomby atomowej i zmierzch cywilizacji.

„How It Ends”, reż. David M. Rosenthal (2018)


 – daję 7 łapek! Wieje pustką i chłodem. Włoskie miasteczko nicości i beznadziei. Z nadzieją czekasz, że gdzieś przez porzucony plac zabaw i rozpadającą się drogę wiatr przesunie samotny i porzucony krzak. W świecie Dogmana słońce wychodzi okazjonalnie, ludzie grają w karty i piją alkohol, upajając się dniem co dziennym. Nic na nich nie czeka. Jedynie potworny bandzior, któremu chcieliby stawić czoła, ale […]

„Dogman”, reż. Matteo Garrone (2018)



– daję 7 łapek! Klimatyczna ociekająca słońcem Grecja, przejrzysta morska woda i nieśmiertelne przeboje ABBY. Mamma Mia: Here We Go Again posiada wszystkie niezbędne atuty, by stworzyć kinowy przebój. Doborowa obsada pląsa w rytm popowych przebojów, które dobrane z wprawą perfekcyjnie dopełniają opowiadaną historię. Ol Parker sprawia, że opowieść o miłosnych dylematach i matczynej relacji z córką jest znośna a nie […]

„Mamma Mia: Here We Go Again”, reż. Ol Parker (2018)


 – daję 8 łapek! Pierre Lemaître napisał niezwykłą powieść, która w 2013 roku doczekała się nawet nagrody Goncourtów. Następnie pomógł ją zaadaptować na potrzeby ekranizacji i finalnie wraz z Albertem Dupontelem i doborową obsadą stworzyli niezwykle nastrojowy byt filmowy.

„Do zobaczenia w zaświatach”, reż. Albert Dupontel (2017)


– daję 7 łapek! Kiedy głównym bohaterem bożonarodzeniowych jasełek jest roznegliżowany mężczyzna, wrzeszczący w niebogłosy podczas inscenizacji porodu – możemy się spodziewać, że film rozpoczynający się tą sceną będzie co najmniej dziwny.

„Neapol spowity tajemnicą”, reż. Ferzan Özpetek



 – daję 8 łapek! Antonio Padovan znany mi był z reżyserii absurdalnej krótkometrażówki „Jack Attack”, w której halloweenowe dynie są przyczyną krwawej jatki. Tymczasem jego pełnometrażowy debiut to bardzo smaczny thriller. Od lat pracujący w USA Włoch wrócił w rodzinne trony, by zrealizować film piękny, trzymający w napięciu, mądry i zabawny.

„Ostatnie prosecco hrabiego Ancillotto”, reż. Antonio Padovan (2017)


 – daję 5 łapek! W gąszczu melancholijnych dramatów pełnych górnolotnych morałów bywam spragniona pełnokrwistego thrillera, którego akcję śledzę z zapartym tchem. „Przemiana” zapowiadała się naprawdę dobrze i zdawała się być tym, na co czekałam. Jestem pewna, że wielu z Was będzie rozkoszować się tym filmem do końca.

„Przemiana”, reż. Miranda Harcourt, Stuart McKenzie (2017)


Twój Simon
– daję 7 łapek! Twój Simon przyszedł o kilka lat za późno. Nie daje powiewu świeżości, ponieważ na dużym ekranie zagościło kilka coming outowych produkcji (Mając 17 lat, Serce z kamienia, Moonlight czy odnoszący sukcesy Tamte dni, tamte noce), ale wyróżnia się lekkością opowiadania i poradnikową wymową. Greg Berlanti – na fali 13 powodów – mówi o problemach nastolatków nie […]

„Twój Simon”, reż. Greg Berlanti (2018)




 – daję 6 łapek! Piękna, niezależna finansowo, ciesząca się popularnością, spełniona w aspekcie prywatnym i zawodowym oraz stabilna emocjonalnie. Opis ten zupełnie kontrastuje z tym, co można powiedzieć o Pauli (Laetitia Dosch).

„Paryż i dziewczyna”, reż. Léonor Sérraille (2017)


 – daję 8 łapek! „Niektórych ryb nigdy nie da się złapać, ponieważ przynależą do nieba”. Animacja otwiera się legendą o tajemniczej rybie Kun. Żyjąca w oceanach północy Kun jest ogromna, ale nikt nie zna jej dokładnych rozmiarów. „Każda istota ludzka to wielka ryba w oceanie, a nasze życie to wędrówka przez oceaniczne głębiny”. Miliardy lat temu nasze dusze ukryte były […]

„Duża ryba i begonia”, reż. Xuan Liang, Chun Hang (2016)




 – daję 7 łapek! Luciano Ligabue jest bardzo popularnym we Włoszech i szanowanym przez kolejne pokolenia muzykiem. Na scenie od lat 80. – jako wokalista, instrumentalista i intelektualista. Angażował się m.in. politycznie. Tym razem postanowił swoje refleksje na temat rzeczywistości wyrazić nie poprzez piosenkę lecz pełnometrażowy film.

„Made in Italy”, reż. Luciano Ligabue (2018)


 – daję 7 łapek! Ten polityczno-moralny „manifest” przede wszystkim stanowi dla mnie popis gry aktorskiej młodziutkiej debiutantki Charlotte Cétaire. Jej bohaterka jest niczym symbol, obrazujący wpływ rozgrywek politycznych na „niewinne” osoby trzecie. A także: powrót do Włoch.

„Po latach”, reż. Annarita Zambrano (2017)



Deadpool 2
– daję 7 łapek! Nużą was niezniszczalni superbohaterowie? Żelazne ramiona? I efektowna walka zespołowa? Deadpool2 wykorzystuje wszystkie znane schematy i wzorce. Ponownie punktuje elementy guilty pleassure współczesnej widowni i wychodzi bez szwanku z zawadiacką miną z każdej opresji. David Leitch stworzył film z miłości do komiksów. To jego uczucie wylewa się z ekranu, zahacza o solidne popkulturowe nawiązania i gwarantuje beczkę […]

„Deadpool 2”, reż. David Leitch (2018)


 – daję 6 łapek! Ta historia wydarzyła się naprawdę. No, przynajmniej część tej historii. Klacz imieniem Kincsem była bohaterką Węgier w latach 70. XIX wieku, a jej naturalnych rozmiarów statuę do dziś można podziwiać w Kincsem Park w Budapeszcie.

„Miłość i hazard”, reż. Gábor Herendi (2017)


The Rain
      Twórcy skandynawskiego The Rain zabawili się widzami. I o ile można czerpać przyjemność z wyszukanego rozrzucania tropów, wodzenia za nos i poszukiwania odpowiedzi na nurtujące pytania, w tym przypadku pozostaje tylko niedowierzanie i złość za łopatologiczne rozgrywanie przewidywalnej akcji. Wszelkie wydarzenia, które rozgrywają się na przestrzeni ośmiu odcinków są obliczone na wzbudzanie konkretnych emocji tylko po to, aby […]

„The Rain”, sezon 1 [NETFLIX]



Kruk
Mrok w Białymstoku przybiera na sile. Morawski nie żyje i trzeba znaleźć odpowiedź na pytanie, kto posłużył się jego wnukiem jako narzędziem zemsty. Wciąż pozostało wiele spraw do rozwiązania, czasu niewiele, ale Maciej Pieprzyca dość dobrze rozkłada akcenty, podsuwa sugestie i daje odpowiedzi. Ostatni odcinek domyka wątki, spina poszczególne wydarzenia i buduje spójny obraz całości.

„Kruk. Szepty słychać po zmroku”, odcinek 6 [CANAL+]


Westworld
„Gwałtownych uciech i koniec gwałtowny”. Cudowny park stworzony ku uciesze ludzi przestał być ich własnością. Nowa opowieść stworzona przez Roberta Forda (Anthony Hopkins) weszła w życie, a w świecie Westworld zapanował chaos. Chaos i zniszczenie, które tak bardzo lubimy. Podszyte intelektualnym przesłaniem, kilkoma równoległymi wątkami i zagadkami, których nie sposób rozwikłać w przeciągu jednego odcinka. Lisa Joy i Jonathan Nolan […]

„Westworld”, sezon 2 odcinek 1 [HBO]