Dobrze wrócić do świata Peaky Blinders. I choć jest to świat pełen duchów i zjaw, nie brakuje w nim woli walki i chęci do pojednania ze sprawami ostatecznymi. Tom Harper zaprasza do klimatycznej rzeczywistości kilka lat po akcji z serialu, by ostatecznie pożegnać się z Tommym Shelby (Cillian Murphy) i jego rzeczywistością.

Jest 1940 rok. Naziści podbijają Europę. Bomby spadają na angielskie miasta. Walka toczy się o przyszłość świata i dusze ludzi, którzy muszą podjąć decyzję, po której stronie staną. Duke (Barry Keoghan) przejął Peaky Blinders i chce stworzyć własną legendę z dala od blasku swojego ojca. Szybko pojawia się doskonała okazja, by utrzeć wszystkim nosa. Zgłasza się do niego John Beckett (Tim Roth), zdecydowany i pewny siebie przedstawiel nazistów, który składa młodemu Shelby’emu propozycję nie do odrzucenia. Młodzieniec odwiesza moralność na wieszak – liczy się brawura, odcięcie się od dokonań ojca i rozprawienie się z własną złością.

Tommy Shelby już dawno przestał leczyć rany po rodzinnych katastrofach. Zatopiony w poczuciu winy tuła się w odmętach rozpaczy i samotności. Z dala od zgiełku Birmingham rozdrapuje trudne emocje, uznając swoje życie za prywatną porażkę. Tęsknota odsuwa go od świata żywych. Pojawienie się Kaulo (Rebecca Ferguson), która ma specjalne połączenie ze zmarłymi, daje mu nową perspektywę i siłę, by stanąć oko w oko z własnymi uczuciami wobec rodziny i zbuntowanego syna.

Obsada Peaky Blinders: Nieśmiertelny – Cillian Murphy i Barry Keoghan

Peaky Blinders: Nieśmiertelny to brudny świat gangów. Wojna w tle staje się tylko odbiciem tego, co tkwi w duszy Shelbych. Męskie ego, siła i emocjonalne napięcia napędzają akcję, prowadząc do ostatecznego spotkania ojca z synem. To opowieść o prawdzie, poszukiwaniu siebie i swojej tożsamości, a także stawianiu czoła własnym słabościom i demonom. Cillian Murphy ponownie tworzy bohatera pełnego sprzeczności. Tommy zbudowany jest z siły i słabości, męskości i chłopięcego wdzięku. Jego oczy przepełnione są żalem i smutkiem, które maskuje surowa twarz i siła. Keoghan staje się jego odbiciem, portretując Duke’a jako bezwzględnego brutala, który gdzieś głęboko schował w sobie odrzucone dziecko. Rebecca Ferguson w tym zestawieniu jest odpowiedzialna za uczucia i emocje. Eteryczna, niemalże demoniczna, próbuje pogodzić światło i mrok.

Tom Harper ze scenarzystą Stevenem Knightem tworzą piękne domknięcie serii. Proste, bez zbędnych upiększeń i zawiłości. Peaky Blinders: Nieśmiertelny to prosta fabularna opowieść, która urzeka przede wszystkim dobrze wszystkim znanym klimatem. Trudno oderwać oczy od tego brudnego świata, w którym siła skrywa zagubionych ludzi. Choć dla fanów serii będzie to sentymentalny powrót do ulubionych postaci, zabrakło czegoś, by z satysfakcją pożegnać tę rzeczywistość. To poprawne domknięcie historii, ale po twórcach oczekiwałoby się troszkę więcej. Niemniej jednak będę tęsknić, a Peaky Blinders obdarzę wielkim sentymentem.

Related Posts

„Doda” to trzyodcinkowa opowieść o samozwańczej królowej showbiznesu, która nieustannie przesuwała...

Dojrzewanie nie należy do najłatwiejszych zadań. Brak odpowiednich wzorców, złe towarzystwo i...

Maciej Pieprzyca w Ołowianych dzieciach ponownie zabiera nas na Śląsk. Tym razem chce złożyć hołd...

Leave a Reply