autor tekstu: Julia Kijewska


Xavier Dolan to jeden ze współczesnych twórców, obok którego nie da się przejść obojętnie. Kanadyjski reżyser ma zaledwie 28 lat, a na swoim koncie już 7 filmów. Mimo ogromnych sukcesów każdego z nich, Dolan nie osiadł na laurach. Nie tak dawno premierę miał film ,,To tylko koniec świata” (laureat prestiżowej nagrody Grand Prix w Cannes), a młody twórca znów zabiera się do pracy. W 2018 możemy spodziewać się „The Death and Life of John F. Donovan”, do którego zdjęcia właśnie trwają.

Złote dziecko kina – przekrój przez twórczość Xaviera Dolana

Wszystko zaczęło się w 2009 roku. Xavier Dolan zadebiutował wówczas filmem ,,Zabiłem moją matkę”, który opowiada o trudnej relacji matki z synem.

Główny bohater, szesnastoletni Hubert, desperacko próbuje odciąć pępowinę, na każdym kroku podkreślając swoją niezależność, nienawiść, a nawet obrzydzenie wobec rodzicielki. Nastolatek prowokuje konflikty, posuwając się do coraz to bardziej radykalnych działań – symbolicznie pragnie uśmiercić swoją matkę.

Ta także nie pozostaje mu dłużna, nie mogąc pogodzić się z jego młodzieńczym buntem. Nie słucha, nie akceptuje, nie stara się zrozumieć. Oboje gubią się w niekończącej się walce, pełnej bólu i poczucia skrzywdzenia, podczas której nikt nie nosi się z zamiarem wywieszenia białej flagi.

Wyjątkowa dojrzałość artysty, który podołał w narracji tak ciężkiemu tematowi, została doceniona na wielu festiwalach filmowych.

Kadr z filmu „Zabiłem swoją matkę”.

Po ,,Zabiłem moją matkę” przyszedł czas na ,,Wyśnione miłości” czyli bezkompromisowy hołd złożony młodości i prawom jakimi się ona rządzi. Niedojrzałych jeszcze bohaterów charakteryzują intensywne emocje, bezwzględność towarzysząca walce o wyidealizowaną miłość i często bezrefleksyjne podążanie za impulsem, co według Dolana jest niejako nieodłączną częścią młodości.

Kadr z filmu „Wyśnione miłości”.

W ,,Na zawsze Laurence” młody reżyser porusza problemy tożsamości seksualnej. Mówi o stawianiu czoła naciskom społeczeństwa.  Tytułowy Laurence, mężczyzna w średnim wieku, decyduje się na transgenderowy coming out, nie do końca zdając sobie sprawę z jak poważnymi konsekwencjami swojego wyboru będzie musiał się zmagać.

Kadr z filmu „Na zawsze Laurence”.

Do motywu ciężkich relacji na płaszczyźnie matka-syn Dolan powraca w roku 2014 w filmie ,,Mama”, interpretowanym przez niektórych jako ,,rozgrzeszenie” bezlitosnej rodzicielki z ,,Zabiłem swoją matkę”.

Tutaj role się odwracają – owdowiała Diane, samotnie wychowująca szesnastoletniego Steve’a, rozpaczliwie próbuje poradzić sobie z agresywnym i mającym zaburzenia emocjonalne synem. Miłość, która nieustannie przeplata się z nienawiścią, tworzy toksyczną więź, z której oboje nie są w stanie się wyplątać i co w  konsekwencji doprowadza do obopólnego wyniszczenia.

Na czym polega fenomen Dolana? Na braku zbędnego patosu nawet przy najbardziej poważnych tematach. Na eksperymentowaniu z muzyką, łączeniu współczesnej elektroniki ze starymi hitami i klasyką. Na genialnej wizjonerskości – charakterystycznej dla każdego filmu – która sprawia, że stają się one niepowtarzalnymi wizualnymi arcydziełami.

Bez wątpienia Xavier Dolan to ,,złote dziecko kina”. Mało twórców w tak młodym wieku może pochwalić się dojrzałym spojrzeniem na świat, charakterystycznym stylem, a przede wszystkim pracowitością, dzięki której Dolan – w moim przekonaniu – będzie osiągał jeszcze więcej sukcesów.

 


Zapraszamy do śledzenia nas na Facebooku i Instagramie!

About the Author
Related Posts

“Erotica 2022” to antologia filmowa stworzona przez pięć wyjątkowych polskich reżyserek: Olgę...

Czas biegnie nieubłaganie. I choć przez sporą część tego półrocza nie mogliśmy się cieszyć...

Na podstawie tej wakacyjnej miłości nie powstanie żaden wesoły letni przebój. Poznajcie bliżej...

Leave a Reply