• A pesar de todo (Nie zważając na nic), reż. Gabriela Tagliavini (2019), Hiszpania
    – daję 6 łapek!
    Cztery zupełnie różne siostry po śmierci matki zapoznają się z testamentem i zaczynają poszkiwania swoich ojców. Trochę zwariowana, ale ciepła komedia. To nie wyżyny kinematografii, ale produkcja porusza kilka ważnych społecznie kwestii – przemyca dyskusję obyczajową pomiędzy głupimi śmiechami.

Kadr z filmu „Nie zważając na nic”.


  • Campeones (Mistrzowie), reż. Javier Fesser (2018), Hiszpania
    – daję 6 łapek!
    Komedia sportowa o drużynie koszykarskiej złożonej z osób z niepełnosprawnością. Na ekranie naturszczycy. Widziałam ten film w andaluzyjskim kinie – cała sala raz po raz wybuchała śmiechem. Ja też ubawiłam się i wzruszyłam.

Kadr z filmu „Mistrzowie”.


  • Las elegidas (Wybrane), reż. David Pablos (2015), Meksyk
    – daję 6 łapek!
    To jeden z tych filmów, na które trafiłam, kiedy nie miałam już co oglądać i szukałam na Netflixie czegokolwiek hiszpańskojęzycznego. Produkcja ponura i bolesna, przedstawia dramat młodych dziewcząt zniewalanych w meksykańskich domach publicznych.

Kadr z filmu „Wybrane”.


  • Solteras (Klub singielek), reż. Luis Javier M. Henaine (2019), Meksyk
    – daję 6 łapek!
    Ana koniecznie chce wyjść za mąż. Ciągle wywiera presję na swojego chłopaka, który w końcu ją rzuca. Zdesperowana kobieta zapisuje się na kurs uwodzenia i postanawia za wszelką cenę zdobyć pierścionek zaręczynowy. To irracjonalna przeciętna komedia, która przeraża w momencie, kiedy odkrywasz, że scenariuszowa hiperbola niestety jest żywcem wyjęta z naszego chorego społeczeństwa.

Kadr z filmu „Klub singielek”.


Sprawdź zestawienie najlepszych filmów o miłości!

  • 7 raons per fugir (de la societat) (7 powodów do ucieczki), reż. Gerard Quinto, Esteve Soler (2019), Hiszpania
    – daję 6 łapek!
    Młodszy brat argentyńskich „Dzikich historii”, które swego czasu zyskały w Polsce niemałą popularność. Zabawno-ponure skecze, absurd i minusy życia pośród ludzi. Społeczeństwo to nie zawsze najlepsze, co mogło się przytrafić jednostce ludzkiej.


  • Sergio & Sergei (Sergio i Siergiej), reż. Ernesto Daranas (2017), Hiszpania, Kuba
    – daję 6 łapek!
    Film bazuje na prawdziwej historii sowieckiego kosmonauty i kubańskiego pasjonata radia. Rosjanin jest uwięziony na zepsutej stacji kosmicznej. Profesor filozofii marksistowskiej próbuje mu pomóc i nawiązuje kontakt z wpływowym amerykańskim dziennikarzem, ale ich rozmowy są podsłuchiwane przez CIA. Rosyjski, kubański hiszpański, trochę historii i śmiechu.


  • Muerte de un ciclista (Śmierć rowerzysty), reż. Juan Antonio Bardem (1955), Hiszpania, Włochy
    – daję 6 łapek!
    Klasyk europejskiej kinematografii. Dwoje kochanków potrąca rowerzystę i w pośpiechu ucieka. Być może wyrzuty sumienia nigdy nie przestaną ich dręczyć. Sprawdź, jak po hiszpańsku mówiło się ponad pół wieku temu.

Kadr z filmu „Śmierć rowerzysty”.


Sprawdź najlepsze seriale 2019 roku!

  • Bajocero (Poniżej zera), reż. Lluís Quílez (2020), Hiszpania
    – daję 6 łapek!
    Furgonetka transportująca więźniów wpada w pułapkę. Bezkompromisowy napastnik próbuje za wszelką cenę dostać się do środka. Czy policjant i kryminaliści będą współpracować? Nie wiadomo, ale na pewno będą dużo przeklinać – możesz nauczyć się wielu bardzo brzydkich wyrażeń.

Kadr z filmu „Poniżej zera”.


  • Perdida (Zaginiona), reż. Alejandro Montiel (2018), Argentyna
     – daję 5 łapek!
    La corazonada (Domysł), reż. Alejandro Montiel (2020), Argentyna
    – daję 7 łapek!
    Obie części łączy postać młodej policjantki Pipy. W „Zaginionej” dręczą ją wyrzuty sumienia z powodu porwanej lata temu koleżanki. To słaby i pretensjonalny kryminał. „Domysł” to już bardziej soczysty kryminał. Może to śledztwo w sprawie brutalnego morderstwa wciąga, a może moją ocenę podnosi sentyment do poznanych uprzednio postaci? Warto, jeżeli interesuje nas nie do końca grzeczny argentyński.

Kadr z filmu „Zaginiona”.


Zapraszamy do śledzenia nas na Facebooku i Instagramie!


Sprawdź następną stronę!
About the Author

Radiowiec, prawnik, podróżnik. Niekoniecznie w takiej kolejności. Nade wszystko: kinomaniak.

Related Posts

Podskórny niepokój zawsze towarzyszy mi przy oglądaniu horrorów. Napięta niczym struna oczekują...

Wiktoriański Londyn staje się ostatnio bardzo modny. Tygiel kulturowy u schyłku XIX w. to nie...

Małe miasteczka skrywają tajemnice. Ich mieszkańcy noszą w sobie traumy przeszłości, lepsze i...

Leave a Reply